ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΘΕΣΙΝΟ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟ ΤΟΥ ΔΙΑΔΗΛΩΤΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η σημερινή ημέρα της Γενικής Απεργίας αμαυρώθηκε από το γεγονός του ξυλοδαρμού και του τραυματισμού διαδηλωτή που έφερε την Ελληνική σημαία. Επειδή κυκλοφόρησε ευρέως στο διαδίκτυο και αλλού, ότι ο τραυματίας είναι μέλος του Ε.Πα.Μ. ενημερώνουμε, ότι καμία σχέση δεν έχει, ούτε είχε ποτέ με το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο.

Δεν γνωρίζουμε τα πραγματικά περιστατικά, που οδήγησαν στο βίαιο επεισόδιο του ξυλοδαρμού και του βαρέως τραυματισμού του εν λόγω διαδηλωτή, ούτε την ιδιότητά του.

Παρ’ όλα αυτά καταδικάζουμε το βίαιο γεγονός, πολύ περισσότερο μάλιστα, αν η αιτία του επεισοδίου ήταν αυτό καθ’ αυτό το Εθνικό μας σύμβολο. Τιμούμε την Ελληνική σημαία, ως σύμβολο της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας και της κυριαρχίας του Ελληνικού λαού.

Καταγγέλλουμε απερίφραστα την καπηλεία των Εθνικών μας συμβόλων από τις ακροδεξιές συμμορίες των νεοναζί της «Χρυσής Αυγής», αλλά ταυτόχρονα καταγγέλλουμε και όλους τους ανεγκέφαλους, που έχουν αναγάγει σε ιδεολογία τον εθνομηδενισμό και επιτίθενται σε οτιδήποτε θεωρούν εθνικό σύμβολο.

Ως Έλληνες δημοκράτες και πατριώτες κρατάμε ψηλά τη σημαία, ως σύμβολο της Ελευθερίας, ως το σύμβολο του αγώνα του Ελληνικού Λαού ενάντια στη ξένη κατοχή που επέβαλαν στη χώρα οι ευρωπαίοι επικυρίαρχοι και οι ντόπιοι υποτακτικοί τους.

Κρατάμε ψηλά την Ελληνική Σημαία, το σύμβολο του «Ελευθερία ή Θάνατος», ως μοναδικό σύμβολο του Αγώνα μας για πραγματική Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, καθώς  και του αδιάλειπτου αγώνα του Λαού για κοινωνική Απελευθέρωση.

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

20 Φλεβάρη 2013

Το ξεπούλημα των νησιών και η κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας.

Του Δημήτρη Καζάκη

Στις 9 Φεβρουαρίου 1897 με το παλιό ημερολόγιο ο ευρωπαϊκός στόλος βομβάρδισε το στρατόπεδο των επαναστατών στο Ακρωτήρι Χανίων, με το πρόσχημα το γεγονός ότι είχε υψωθεί η ελληνική σημαία. Στόχος ήταν η σημαία, την οποία και κατέρριψε... Όταν πλέον ο ιστός έπεσε από τα ευρωπαϊκά πυρά, ένας επαναστάτης, ο Σπύρος Καγιαλές, έκανε το σώμα του ιστό και ύψωσε εκ νέου τη σημαία... Ο ανθρώπινος ιστός ανάγκασε τους ναυάρχους των δυνάμεων να διατάξουν παύση του πυρός. Ο Ιταλός ναύαρχος Κανεβάρο, που είχε δώσει την εντολή για τους κανονιοβολισμούς, θα γράψει αργότερα στα απομνημονεύματά του, ότι την εικόνα αυτή, εν μέσω βομβαρδισμών, ένα παλικάρι να κάνει το σώμα του ιστό, δεν θα την ξεχνούσε ποτέ...

Τι ήθελαν από την Κρήτη τότε οι μεγάλες δυνάμεις με προεξέχουσα την Βρετανία; Αυτονομία της Κρήτης αντί για Ένωση με την Ελλάδα, όπως ζητούσαν οι Κρήτες. Ο Μανούσος Κούνδουρος επικεφαλής της Μεταπολιτευτικής Επιτροπής που ίδρυσαν οι μαχόμενοι Κρήτες τον Σεπτέμβριο του 1895 για να διεκδικήσουν την ελευθερία τους, αναφέρει στο Ημερολόγιό του την παρότρυνση ενός πράκτορα των Άγγλων που, όπως συνήθιζαν από τότε μέχρι σήμερα πολλοί πράκτορες των μεγάλων δυνάμεων και των πιο σκοτεινών συμφερόντων, έφεραν την ιδιότητα του δημοσιογράφου: «Εξέθηκε», έγραφε ο Κούνδουρος για τον εν λόγω πράκτορα, «τας επικρατούσας ιδέας εν Ευρώπη περί Κρήτης, συμβουλεύων τους Κρήτας να υπακούουν εις τας μεγάλας Δυνάμεις, αίτινες απεφάσισαν να καταστήσουσι την Κρήτην μικράν Ελβετίαν.»

Στα 1895 οι Βρετανοί και οι άλλοι Ευρωπαίοι ήθελαν να μετατρέψουν την Κρήτη σε «μικρή Ελβετία». Σήμερα, οι πλασιέ των Ειδικών Οικονομικών Ζωνών στην Θράκη θέλουν κι αυτοί με την σειρά τους να μετατρέψουν την Θράκη σε «μικρή Ελβετία», όπως δηλώνουν. Που βρίσκεται ο κοινός παρανομαστής; Η Ελβετία δεν διαθέτει ενιαία και αδιαίρετη εθνική επικράτεια. Είναι τεμαχισμένη σε αυτόνομα καντόνια. Αυτό ήθελαν να περάσουν και στην Κρήτη οι Άγγλοι πράκτορες. Έτσι ένας απ’ αυτούς ο Μπίκφορντ-Σμιθ έγραφε στο ημερολόγιό του: «Αυτονομία είναι λέξη αγνής προέλευσης και αρχαίας καταγωγής. Την χρησιμοποιούσε ήδη ο Θουκιδίδης και ο Ξενοφώντας, ενώ την ένωση την βρίσκουμε για πρώτη φορά στον Αρχύτα [τον Πυθαγόρειο], όπως μας πληροφορεί ο Στοβαίος. Όπως συμβαίνει στα ονόματα, έτσι και στα πράγματα. Η εθνικότητα αναζητούσε ανέκαθεν ανεξαρτησία για τον εαυτό της, ακόμη και αν πίστευε ότι είναι επιθυμητή η προσάρτηση των γειτόνων. Την παλιά εποχή η ένωση την αναζητούσαν και την αποκτούσαν μόνο για προσωρινούς σκοπούς. Ένωση μονίμου φύσεως είναι προϊόν του σύγχρονου πολιτισμού, άλλοτε για συναισθηματικούς λόγους και άλλοτε για εμπορικούς. Η πλέον εξελιγμένη μορφή της ένωσης και η μόνη μονίμως δυνατή επί μεγάλης έκτασης είναι η ομοσπονδία. Πρόκειται μάλλον για το ιδεώδες προς το οποίο τείνει η ανθρωπότητα με αύξουσα νευρώδη δύναμη και οικονομικά κίνητρα.»

Αυτά γράφονταν το 1897. Από τότε οι αποικιοκράτες είχαν μια βαθιά απέχθεια προς την εθνική αυτοδιάθεση και ελευθερία. Κι έτσι εκεί που δεν μπορούσαν να καταστείλουν τις εθνικές διεκδικήσεις των λαών με το κανόνι, όπως στην περίπτωση των Κρητών που αποζητούσαν την Ένωση με την Ελλάδα, απαντούσαν πιο πονηρά: ομοσπονδία, καντόνια. Από εκείνη την εποχή τίποτε δεν άλλαξε στις προθέσεις και τα κίνητρά τους. Η ομοσπονδία ήταν και παραμένει το παρατσούκλι της αποικιοκρατίας και η απάντηση των ισχυρών απέναντι στα εθνικά κινήματα αυτοδιάθεσης, δηλαδή στο δικαίωμα ενός λαού να ασκεί απρόσκοπτα εθνική κυριαρχία μέσα στη δική του ενιαία και αδιαίρετη εθνική επικράτεια.

Αυτά τότε. Όταν οι Έλληνες ήταν ακόμη σε θέση να κατανοούν ότι η εθνική κυριαρχία εκφράζει πρώτα και κύρια την απόκρουση και κατάργηση κάθε δικαιώματος επί της κρατικής εξουσίας και κυριαρχίας οιασδήποτε ξένης προς το Έθνος δύναμης. Κι όπως όριζε το πρώτο Γαλλικό Σύνταγμα (1791): «Η κυριαρχία είναι μία, αδιαίρετη, αναπαλλοτρίωτη και απαράγραπτη. Ανήκει στο Έθνος. Κανένα τμήμα του λαού, ούτε οποιοδήποτε άτομο μπορεί να αποδώσει στον εαυτό του την άσκησή της.» Χωρίς το ενιαίο, αδιαίρετο, αναπαλλοτρίωτο και απαράγραπτο της κυριαρχίας που ασκείται σε συγκροτημένη εδαφική επικράτεια, δεν νοείται Έθνος.

Και ποιος αποτελεί το Έθνος; Εδώ υπήρξαν δυο ιστορικές απαντήσεις: Η συντηρητική που ήθελε το Έθνος να εκφράζεται από τους εκάστοτε κατέχοντες την εξουσία, είτε τους αντιπροσώπους του λαού. Από αυτήν πηγάζουν όλες οι εκτροπές, τα πραξικοπήματα, οι εκμαυλισμοί, και οι ενδοτισμοί.  

Η δημοκρατική που ταύτιζε το Έθνος με τον λαό στην ιστορική του συνέχεια των αγώνων του ενάντια σε κάθε μορφή τυραννίας, ο οποίος είναι κι ο μόνος που στο σύνολό του ασκεί την κυριαρχία. Κι επειδή η κυριαρχία του λαού είναι μία, ενιαία, αδιαίρετη, αναπαλλοτρίωτη και απαράγραπτη, οι εκπρόσωποί του είναι απλοί εντολοδόχοι του και σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να εκφράζουν τον λαό και το έθνος.

Δίχως λοιπόν να υπάρχει εθνική κυριαρχία όπου καθορίζονται τα ιστορικά και πολιτικά δικαιώματα ενός λαού στον τόπο που του ανήκει κατά τρόπο ενιαίο, αδιαίρετο, αναπαλλοτρίωτο και απαράγραπτο προκειμένου να διεκδικήσει την ευημερία του και την συνέχειά του, δεν μπορεί ούτε καν να νοηθεί η δημοκρατία. Η ομοσπονδία συνιστά την άρνηση όλων αυτών. Δεν υπάρχει ενιαία, αδιαίρετη, αναπαλλοτρίωτη και απαράγραπτη κυριαρχία ούτε του έθνους, ούτε του λαού. Συγκροτείται από τμήματα πληθυσμού χωρίς κοινές αφετηρίες, ούτε καν κοινή έκφραση. Η ομοσπονδία είναι η καλύτερη μορφή εσωτερικής αποικιοποίησης, όπως έγινε με την δημιουργία των ΗΠΑ και τον προσεταιρισμό δια της εξαγοράς ή του πολέμου νέων πολιτειών. Όπως επίσης και δημιουργίας μιας απρόσιτης εξουσίας όπου κανένα τμήμα του πληθυσμού δεν μπορεί να έχει άμεση πρόσβαση. Το παράδειγμα των ΗΠΑ είναι επίσης χαρακτηριστικό.

Ένας από τους πατέρες του αμερικανικού συντάγματος και ανοιχτά φιλομοναρχικός ως προς τις πολιτικές του πεποιθήσεις, ο Αλεξάντερ Χάμιλτον, διακήρυχνε ότι «όλες οι κοινότητες διαιρούνται σε λίγους και σε πολλούς. Οι πρώτοι είναι πλούσιοι και ευγενικής καταγωγής, οι δεύτεροι είναι η μάζα του λαού… Ο λαός είναι ταραχώδης και ευμετάβλητος. Πολύ σπάνια κρίνει ή αποδέχεται το σωστό. Δώστε επομένως στην πρώτη τάξη ένα διακριτό, μόνιμο μερίδιο στη διακυβέρνηση, ώστε να θέσει υπό έλεγχο την αστάθεια της δεύτερης τάξης.» Με αυτό το σκεπτικό δημιουργήθηκε η ομοσπονδία των πολιτειών της Αμερικής. Ήταν το πιο κοντινό καθεστώς στην μοναρχία. Ο Τζον Άνταμς, ο δεύτερος κατά σειρά πρόεδρος των ΗΠΑ, χαρακτήριζε το πολιτικό καθεστώς της χώρας του ως «μοναρχική πολιτεία (republic)», όπως ακριβώς και στη Βρετανία της εποχής, με μόνη διαφορά ότι στην πρώτη δεν υπήρχε κληρονομικός μονάρχης.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που οι αποικιοκράτες λάτρευαν την ομοσπονδία, ιδίως όταν είχαν να τα βάλουν με τους αγώνες υπόδουλων λαών για εθνική ελευθερία και αυτοδιάθεση, όπως ήταν ο αγώνας των Κρητών. Η προσάρτηση διαμέσου μιας ομοσπονδίας ήταν μια φαινομενικά πιο επιεικής μορφή αποικιοκρατίας και οι Βρετανοί στα 1897 είχαν βαλθεί να δουν την Κρήτη αυτόνομη υπό καθεστώς ομοσπονδίας με τον Σουλτάνο και την Ελλάδα. Φυσικά, υπό την αποικιοκρατική αιγίδα της Βρετανίας που είχε δέσει γερά στο άρμα της τόσο την Ελλάδα, όσο και τον Σουλτάνο διαμέσου κυρίως του δανεισμού.

      

Σήμερα είναι αλλιώς τα πράγματα, αν και στην ουσία τους παραμένουν τα ίδια. Μόλις πριν λίγες ημέρες, το πρωί της 14^ης Φεβρουαρίου, υπερψηφίστηκε από την υποτιθέμενη ελληνική Βουλή η ειδική τροπολογία του υπουργείου οικονομικών για την πώληση ή την ενοικίαση ιδιωτικών και δημόσιων νησιών. Με τον τρόπο αυτό ανοίγει ο δρόμος για την παραχώρηση εκατοντάδων ελληνικών νησιών και βραχονησίδων σε επιχειρηματικούς ομίλους.

Η τροπολογία, όπως αρχικά είχε κατατεθεί την προηγούμενη Παρασκευή (8/2) στο Κοινοβούλιο, προέβλεπε ότι για την πώληση ή ενοικίαση ιδιωτικών και δημόσιων νησιών απαιτούνται, εκτός από την υπογραφή του υπουργού Εθνικής Άμυνας, η σύμφωνη γνώμη των Γενικών Επιτελείων και η κοινή υπουργική απόφαση με το υπουργείο Δημόσιας Τάξης (σ.σ. αφού προηγηθεί έλεγχος από την ΕΥΠ). Στις 13/2 αναδιατυπώθηκε η τροπολογία από τον υπουργό Άμυνας Π. Παναγιωτόπουλο για να απαντήσει στις ανησυχίες πολλών βουλευτών και προστέθηκε η φράση ότι «επί δημοσίων νήσων δεν μεταβιβάζεται η κυριότητά τους, αλλά παρέχεται η δυνατότητα μίσθωσης».

Θυμάστε από πότε βάζουν οι Γερμανοί θέμα ελληνικών νησιών; Από τον Μάιο του 2010. Τώρα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου με αυτή την τροπολογία. Το καινούργιο της τροπολογίας είναι η δυνατότητα «απόκτησης εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων» από φυσικά ή νομικά πρόσωπα όχι μόνο σε ιδιωτικές νήσους ή νησίδες στην ελληνική επικράτεια, αλλά «και σε ανήκουσες στο δημόσιο νησίδες» όπου κι αν βρίσκονται. Αξίζει τον κόπο να προσέξουμε ότι δεν διευκρινίζει τίποτε περισσότερο. Τυπικά δεν εξαιρείται καμιά «νησίδα ανήκουσα στο δημόσιο» ούτε για λόγους εθνικής άμυνας, ούτε για λόγους αρχαιολογικής, ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, ούτε για λόγους περιβαλλοντικής και οικολογικής ισορροπίας. Θα μπορούσε κάλλιστα να εξαιρεί όλα τα νησιά και τις νησίδες φυσικού κάλλους, ενταγμένα στα προγράμματα περιβαλλοντικής προστασίας, κοκ. Τίποτε απ’ όλα αυτά.  Απλά απαιτείται άδεια από τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας ύστερα από σύμφωνη γνώμη των Γενικών Επιτελείων. Φέξε μου και γλίστρησα! Στην άδεια αυτή θα συνεργάζεται και το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.

Υποτίθεται ότι μ’ αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η εθνική άμυνα. Αυτό είναι όλο. Αρχαιολογία, ιστορία και πολιτιστική κληρονομιά στα τσακίδια. Περιβάλλον; Ποιος έχασε την οικολογική του ευαισθησία για να το βρει το βαθύ κράτος των δωσιλόγων;

Εδώ πρέπει να θυμίσουμε ότι η Ισραηλινή Haaretz σε δημοσίευμά της στις 12/9/2012 έδινε την πληροφορία ότι ο υπουργός άμυνας του Ισραήλ Εχούντ Μπαράκ είχε ζητήσει από τις Ένοπλες Δυνάμεις του Ισραήλ να μελετήσει την δυνατότητα εκμίσθωσης ή αγοράς ενός Ελληνικού νησιού προκειμένου να χρησιμοποιηθεί ως χώρος εκπαίδευσης του ναυτικού. Σύμφωνα με ανώνυμους αξιωματούχους του υπουργείου Άμυνας του Ισραήλ, που αναφέρει η Haaretz, η ιδέα αυτή δεν προχώρησε γιατί οι ένοπλες δυνάμεις είχαν αμφιβολίες για την οικονομική βιωσιμότητα του όλου εγχειρήματος. Ή μήπως απλά το Ισραήλ θεώρησε ότι είναι νωρίς ακόμη να προχωρήσει σε κάτι τέτοιο;

Την ίδια εποχή έρχονται στην δημοσιότητα δηλώσεις του εκτελεστικού διευθυντή του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου, Ανδρέα Ταπραντζή στο πρακτορείο Bloomberg (12/2/2012) που επιβεβαιώνουν πως υπάρχουν ακατοίκητα νησιά και νησίδες που θα μπορούσε η Ελλάδα να ενοικιάσει σε βάθος χρόνου.

Ειδικότερα, το Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ) είχε εντοπίσει 40 ακατοίκητα νησιά και νησίδες, τα οποία θα μπορούσαν να ενοικιασθούν για ένα διάστημα έως 50 έτη και να αξιοποιηθούν ως τουριστικά θέρετρα, όπως δήλωνε ο κ. Ταπραντζής. «Βρήκαμε τοποθεσίες που έχουν καλό έδαφος, είναι κοντά στην ηπειρωτική χώρα, διαθέτουν καλά αναπτυγμένες υποδομές και δεν αποτελούν κανένα κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια», δήλωνε χαρακτηριστικά ο εκτελεστικός διευθυντής του ΤΑΙΠΕΔ σε συνέντευξη στο Bloomberg.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει νησιά με έκταση από 500 χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα έως 3 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα, τα οποία μπορούν να αξιοποιηθούν ως υψηλού επιπέδου ολοκληρωμένα τουριστικά θέρετρα με ενοικίασή τους από 30 έως 50 έτη, ανέφερε ο εκτελεστικός διευθυντής του ΤΑΙΠΕΔ. Ας σημειώσουμε εδώ ότι η Δήλος στις Κυκλάδες δυτικά της Μυκόνου έχει έκταση 3,4 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Μόλις στα όρια που είχε ορίσει το ΤΑΙΠΕΔ Το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι η κορυφή του λόφου Κύνθος, που βρίσκεται στο κέντρο του και έχει ύψος 115 μέτρα. Το νησί δεν διαθέτει πληθυσμό εκτός από το προσωπικό του αρχαιολογικού χώρου και του μουσείου της Δήλου. Το νησί διαθέτει μικρό λιμανάκι στη δυτική του πλευρά, το οποίο εξυπηρετεί τα τουριστικά πλοιάρια που φέρνουν επισκέπτες για τον αρχαιολογικό χώρο. Τα περισσότερα αναχωρούν από τη γειτονική Μύκονο. Δίπλα στη Δήλο υπάρχει ένα μεγαλύτερης έκτασης νησί που λέγεται Ρήνεια.

Φανταστείτε φιλέτο. Μπορεί βέβαια από το 1990 η Δήλος να έχει ανακηρυχθεί από την Ουνέσκο μνημείο παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά ποιος από τους κυβερνώντες νοιάζεται; Άλλωστε δεν πρόκειται να πουληθεί, θα «αξιοποιηθεί» μόνο, θα σου πουν. Και μάλιστα με μόνη απόφαση του Υπουργείων Άμυνας και Δημόσιας Τάξης. Πιάσε τ’ αυγό και κούρευτο!

Το Ταμείο εξέτασε 562 από τα 6.000 νησιά και νησάκια που εκτιμάται ότι βρίσκονται υπό ελληνική κυριαρχία. Ο κ. Ταπραντζής σε εκείνη την συνέντευξή του είπε ότι πρέπει να περάσει νόμος που θα επιτρέπει την αξιοποίηση δημόσιας περιουσίας από τρίτα μέρη και θα μειώνει τον αριθμό των οικοδομικών, περιβαλλοντικών και χωροταξικών αδειών, που χρειάζονται, πριν προχωρήσει το σχέδιο. Η πώληση νησιών έχει αποκλεισθεί, δήλωσε ο κ. Ταπραντζής, επειδή τα έσοδα για το ελληνικό δημόσιο δεν θα ήταν μεγαλύτερα από τις συμφωνίες ενοικίασης, και πρόσθεσε πως η Ελλάδα θα προσελκύσει περισσότερες επενδύσεις, αν ένα νησί αξιοποιηθεί ως τουριστικό θέρετρο.

Βέβαια είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα αρχίσουν με τα ακατοίκητα νησιά για να μην υπάρξει σοβαρή αντίδραση κατοίκων, αλλά το αν κατοικείται ή δεν κατοικείται ένα νησί, ή τι είναι, ή τι δεν είναι νησίδα, δεν αποτελεί εμπόδιο στην πολιτική βούληση των δωσιλόγων να προχωρήσουν στην εκμίσθωση, ή παραχώρηση δικαιωμάτων πάνω σε νησιά και νησίδες. Όλα είναι ανοιχτά. Το τι και το πώς θα εκχωρηθεί είναι υπόθεση απλά κοινής γνώμης. Δηλαδή, εξαρτάται από την αντίδραση του λαού.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ διαφώνησαν εξαρχής έντονα και ζήτησαν την άμεση απόσυρσή της. Όμως κανένα από αυτά τα κόμματα δεν έθεσε θέμα εθνικής κυριαρχίας.

Ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Συρμαλένιος κατήγγειλε ότι το Ταμείο Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας (ΤΑΙΠΕΔ) έχει ήδη καταγράψει 585 δημόσιες νησίδες και βραχονησίδες προς αξιοποίηση και ότι η νησίδα Τοκμάκια κοντά στη Λέσβο έχει συμφωνηθεί να δοθεί σε κάποιον Τούρκο μεγαλοεπιχειρηματία. «Σκοπεύετε να εκποιήσετε δημόσια νησιά σε μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα», σημείωσε ο βουλευτής και υπενθύμισε πως η νήσος Οξιά στο Ιόνιο πουλήθηκε στη βασιλική οικογένεια του Κατάρ έναντι 5 εκατ. ευρώ. Ο Ν. Καραθανασόπουλος (ΚΚΕ) επισήμανε μεταξύ άλλων πως η τροπολογία διευκολύνει τους «μονοπωλιακούς ομίλους που θέλουν συνεκμετάλλευση του Αιγαίου».

Ωστόσο, η πολιτική εκμίσθωσης και εκχώρησης νησιών και νησίδων είναι οργανικό τμήμα της πολιτικής που θέλει το Αιγαίο «ελεύθερη θάλασσα», όπως είχε πει ο Μεϊμαράκης στον Νταβούτογλου όταν ο τελευταίος βρισκόταν στην Αθήνα. «Ελεύθερη θάλασσα» στη γλώσσα των διεθνών σχέσεων είναι η θάλασσα όπου δεν υπάρχουν κυριαρχικά δικαιώματα. Ο Π. Παναγιωτόπουλος διευκρίνισε πως για λόγους εθνικής οικονομίας αλλά και εθνικής ασφάλειας «πρέπει να δώσουμε οικονομική δραστηριότητα σε όσο το δυνατόν περισσότερα νησιά, καθώς αυτά αντιμετωπίζονται διαφορετικά με βάση το Δίκαιο της Θάλασσας». Αυτό που υπονοεί ο υπουργός Άμυνας είναι ότι δίνοντας οικονομική δραστηριότητα σε περισσότερα νησιά και νησίδες, αυτά αποκτούν υφαλοκρηπίδα. Ωστόσο πέφτει έξω ο Π. Λαφαζάνης (ΣΥΡΙΖΑ) όταν σημείωσε πως «η νησίδα δεν μπορεί να αποκτήσει ΑΟΖ χωρίς αυθύπαρκτη οικονομική ζωή και τέτοια δεν είναι η εκμετάλλευση από κάποιον ιδιώτη». Η εκμίσθωση και εκποίηση νησιών και νησίδων συνιστά έναν πολύ καλό τρόπο για ιδιωτικοποίηση της υφαλοκριπίδας στο Αιγαίο, αλλά και την προώθηση μια κοινής ΑΟΖ με την Τουρκία, όπως προωθούν Αμερικάνοι και Ευρωπαίοι.

Η Χρυσή Αυγή για μια ακόμη φορά απέδειξε ταγματαλίτικη καταγωγή της. Μιλώντας εκ μέρους της ο Η. Παναγιώταρος είπε στην Βουλή: «Τη δεύτερη τροπολογία που τροποποιεί τις προϋποθέσεις απόκτησης δικαιωμάτων επί ιδιωτικών και δημοσίων νήσων και νησίδων, την υπερψηφίζουμε. Δεν είναι η τέλεια, αλλά το γεγονός ότι θα πρέπει να υπάρχει η υπογραφή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας και των Γενικών Επιτελείων είναι μια καλή ασφαλιστική δικλίδα για οποιαδήποτε εκμετάλλευση, πώληση, οτιδήποτε έχει να κάνει με νησίδες και βραχονησίδες στην πατρίδα μας. Εξάλλου ήμασταν εμείς αυτοί που και σε μια αρμόδια επιτροπή της Βουλής αλλά και στην Ολομέλεια πριν από μερικούς μήνες είχαμε θέσει το εν λόγω θέμα. Ελπίζουμε ότι θα είναι όντως μια ασφαλιστική δικλίδα στη λαίλαπα των επιθέσεων «οικονομικών», «επιχειρηματικών» που δεχόμαστε ειδικότερα από τη «γείτονά» μας Τουρκία γιατί θεωρούμε ότι δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι έχουν ξαμοληθεί και αγοράζουν τις μαρίνες, αγοράζουν τουριστικές επιχειρήσεις και ειδικότερα σε περιοχές με στρατηγικό, εθνικό ενδιαφέρον. Ποιος ο λόγος να έχουμε στρατό, να έχουμε ναυτικό, να έχουμε τεράστια έξοδα για το ελληνικό κράτος, από τη μια να έχουμε σ’ αυτά τα νησιά στρατό και ναυτικό και από την άλλη να ξεπουλάμε τις μαρίνες, κατ’ αρχήν; Βλέπουμε ότι η όρεξή τους έχει ανοίξει πάρα πολύ -γιατί τα βρήκαν όλα ανοιχτά- να πάρουν νησάκια και βραχονησίδες. Ο Θεός να μας φυλάξει γιατί δεν ξέρουμε και τι άλλο έχουν βάλει στο μάτι. Γι’ αυτό και υπερψηφίζουμε την εν λόγω τροπολογία. Ευχαριστώ.»

Με άλλα λόγια δεν τους νοιάζει να ξεπουληθούν τα νησιά και οι νησίδες της Ελλάδας. Απλά να μην ξεπουληθούν στην Τουρκία. Αν πρόκειται για τους σιωνιστές του Ισραήλ, κανένα πρόβλημα. Ούτε για τους Γερμανούς, του Αμερικανούς και όλους τους άλλους που ξέρουν να πληρώνουν καλά τα κομματικά ταμεία των «πατριωτικών» δυνάμεων της Ελλάδας. Όσο για την εξασφάλιση που παρέχουν τα Γενικά Επιτελεία και το Υπουργείο Άμυνας αρκεί να θυμίσουμε ότι δεν τους έχει ενοχλήσει στο ελάχιστο το γεγονός της εγκατάστασης ειδικών επιτρόπων εξ Ευρώπης που διαχειρίζονται τα διαβαθμισμένα στοιχεία της εθνικής άμυνας της χώρας. Το μόνο που τους ένοιαξε ήταν η δημόσια καταγγελία αυτής της πρακτικής από εν ενεργεία αξιωματικό, τον οποίο και τιμώρησε ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ. Έτσι τιμά την στολή και το ενθόσημο που φορά ο επικεφαλής των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας. Και η γνωμοδότηση αυτού του κυρίου και όποιου άλλου τον αντικαταστήσει υποτίθεται ότι θα εξασφαλίσει την εθνική άμυνα της χώρας από την εκποίηση νησιών και νησίδων. Άλλωστε δεν υπάρχει πια εθνική άμυνα, αλλά μόνο εθνική ασφάλεια, που μόνο το ΝΑΤΟ γνωρίζει το νόημά της.

Η Χρυσή Αυγή μπορεί να δήλωσε διά του Η. Παναγιώταρου ότι θα υπερψηφίσει την τροπολογία, στη συνέχεια όμως… άλλαξε γνώμη, όπως ανακοίνωσε ο Χ. Παππάς. Βλέπετε πρέπει να κρατηθούν τα προσχήματα και οι σύγχρονοι απόγονοι των γερμανοτσολιάδων έχουν ρόλο να παίξουν: τον ρόλο του «πατριώτη». Έτσι ή αλλιώς η ίδια η έννοια της εθνικής κυριαρχίας σε λίγο ούτε καν θα υφίσταται για την Ελλάδα. Όχι μόνο γιατί οι κυβερνώντες την έχουν εκχωρήσει, άνευ όρων και αμετάκλητα στους δανειστές της ευρωζώνης, αλλά και γιατί έχει τεθεί σε κίνηση ο οδοστρωτήρας της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας.

Μεσο-μακροπρόθεσμα η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία είναι σίγουρο ότι θα φέρει πολέμους, καταστροφές και εξεγέρσεις πρωτοφανούς μεγέθους που θα προσιδιάζουν στον τριακονταετή πόλεμο που σάρωσε την Ευρώπη τον 17^ο αιώνα. Η Ελλάδα υπό καθεστώς ευρώ και στα πλαίσια των διαδικασιών της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας δεν θα αργήσει να μετατραπεί σε κρανίου τόπος όπου θα κυριαρχεί η απόγνωση του φθίνοντος με ταχείς ρυθμούς γηγενούς πληθυσμού, ο διαμελισμός της πάλαι ποτέ εθνικής επικράτειας υπέρ επίδοξων επενδυτών της αρπαχτής, η κρατική και παρακρατική καταστολή σε επίπεδο εμφυλίου και όποιος δεν θα μπορεί να φύγει στο εξωτερικό θα φυτοζωεί σαν μετανάστης μέσα στην ίδια του την χώρα. Όπου βεβαίως σε λίγο δεν θα αναγνωρίζεται ούτε καν η ελληνική ιθαγένεια, υπέρ της ευρωπαϊκής και δεν θα ανήκει ούτε καν τυπικά αυτός ο τόπος στον Έλληνα μιας και θα είναι τμήμα της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας και επομένως μέρος της «συλλογικής κυριαρχίας», όπως την αποκάλεσε ο Μπαρόζο, δηλαδή της συλλογικής ιδιοκτησίας των Ευρωπαίων. Αν δεν βιαστούμε να κάνουμε κάτι, δεν θα αργήσουμε να τα βιώσουμε όλα αυτά μέσα από την αναβίωση του νεουφεδαρχισμού και της απολυταρχίας σε επίπεδο Ευρώπης υπό την κυριαρχία των τραπεζών και των αγορών κεφαλαίου.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 17/2/2013

Ισπανοί καλλιτέχνες και ισπανική τηλεόραση αποτίουν φόρο τιμής στον Δημήτρη Χριστούλα

Οι "έλληνες" , βόθροι των καναλιών;

Ισπανοί καλλιτέχνες αποτίουν φόρο τιμής στον Δημήτρη Χριστούλα τον 77χρονο
συνταξιούχο που αυτοκτόνησε τον Απρίλιο στην Πλατεία Συντάγματος
διαμαρτυρόμενος για την λιτότητα. Το "Τραγούδι για τον Δημήτρη" του Χοακίν Καρμπονέλ παρουσιάστηκε στην ισπανική τηλεόραση και κάνει τον γύρο του ίντερνετ.

Το τραγούδι για τον Δημήτρη

Καταφύγιο περιστεριών, ιώδες φως.
Το ελληνικό πρωινό αισθάνθηκε την ανάγκη να πετάξει.
Ήρεμο το τζιτζίκι εξεπλάγη κάτω από το τραπεζομάντηλο,
καθώς έβλεπε ένα πρωινό χωρίς πάλη.

Η συκιά ήταν η πηγή και από το μέλι έρεε φως,
είναι η ώρα επτά, και οι θεοί δεν είναι πια εδώ.
Ο Δημήτρης είναι δριμύς, ένας ηλικιωμένος στα χαρτιά,
μια φωνή που κραυγάζει στον κόσμο χωρίς να φωνάζει.
Μερικές φορές η μοίρα μας ωθεί ως το τέλος.
σπάζοντας τις πινακίδες στάθμευσης.
Ένας πυροβολισμός δεν είναι ένας θόρυβος, είναι σαν καθεδρικός ναός.
που εξαφανίζεται μες στην κρυστάλλινη ομίχλη.

Ο Δημήτρης ψάχνει το δέντρο, και το Σύνταγμα είναι ο τόπος.
μπροστά από  το Εθνικό Κοινοβούλιο.
Παίρνει ένα πιστόλι, είναι μια χειρονομία τόσο βάρβαρη.
που δεν τραβά το ενδιαφέρον του προσωπικού.

“Δεν θέλω την ελεημοσύνη τους,
σήμερα εγκαταλείπω χωρίς πάλη,
δεν θα ψάξω για φαγητό σε ένα μαντρί.”
Οι ουρανοί έκλεισαν, και η γη άρχισε να κλαίει.
Ήταν Απρίλιος παντού.

Μερικές φορές η μοίρα μας ωθεί ως το τέλος.
σπάζοντας τις πινακίδες στάθμευσης.
Ένας πυροβολισμός δεν είναι ένας θόρυβος, είναι σαν καθεδρικός ναός.
που εξαφανίζεται μες στην κρυστάλλινη ομίχλη.

Μερικές φορές η μοίρα μας ωθεί ως το τέλος.
σπάζοντας τις πινακίδες στάθμευσης,
Ο εκπρόσωπος του Νομισματικού Ταμείου, Τζέρρυ Ράις.
ομολόγησε ότι ήταν έτοιμος να ξεσπάσει σε κλάματα.

Πηγή: Αλεπού του Ολύμπου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ε.ΠΑ.Μ. Χανίων για τους διωκώμενους αγωνιστές του Αποπηγαδίου

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.

  Χανιά, 18 Φεβρουαρίου 2013

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή του στους διωκόμενους αγωνιστές του Αποπηγαδιού, που δικάζονται την Τετάρτη 20 Φεβρουαρίου στα δικαστήρια Χανίων. 

Οι συγκεκριμένοι πέντε συμπολίτες μας έκαναν το αυτονόητο, εκείνο που όλοι μας έχουμε υποχρέωση να πράξουμε. Υπερασπίστηκαν τον τόπο τους από ξένα συμφέροντα. Όπως έκαναν και οι πρόγονοί μας. Τον προασπίστηκαν πριν 70 περίπου χρόνια για τελευταία φορά πάλι από τους γερμανούς και τον παρέδωσαν σε μάς. Τώρα καλούμαστε εμείς με τη σειρά μας να επαναλάβουμε τον άθλο των γονιών και παππούδων μας, να τον ανακτήσουμε εκ νέου και να τον παραδώσουμε στην επόμενη γενιά. Οι λογικές των εταιρειών και του παρακράτους είναι αντίθετες από τη δική μας.

ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ συμπαραστέκεται και τώρα και σε κάθε αγωνιστική ενέργεια στο μέλλον υπέρ της ακεραιότητας της πατρίδας μας. Καλεί όλους μας να παραβρεθούμε στα δικαστήρια και να δώσουμε ένα ηχηρό παρόν, ενάντια στο ξεπούλημα του τόπου μας, ενάντια στη στοχοποίηση μεμονωμένων ατόμων που σκοπό έχουν τον εκφοβισμό και αποτροπή του λαϊκού κινήματος για μαζικές διεκδικήσεις.

Το Ε.ΠΑ.Μ είναι αντίθετο με τις ΑΠΕ και ΒΑΠΕ που μετατρέπουν χωρίς κανένα όφελος την πατρίδα μας σε κρανίου τόπο, που καταστρέφουν το φυσικό μας πλούτο, την πανίδα, τα νερά, προκειμένου να πλουτίζουν κάθε είδους κοράκια...
Δε θα επιτρέψει, στο βαθμό που περνάει από το χέρι του, να μετατραπούν τα περήφανα βουνά μας, τα ποτισμένα με αίμα χώματά μας, σε σουρεαλιστικό τοπίο ... Δε θα επιτρέψουμε να γεμίσουν φωτοβολταϊκά, παλούκια και σβούρους την εύφορη γη μας, στερώντας μας έτσι και τη δυνατότητα να την καλλιεργήσουμε.

Άλογα αλεσμένα δε θα μας ταΐσουν ποτέ, ας το πάρουν απόφαση.

ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΧΑΝΙΩΝ

τηλ. επικοινωνίας Ε.ΠΑ.Μ. Χανίων  2821704040 και 6970067840

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ε.ΠΑ.Μ. Χανίων για την απεργία της 20ης του Φλεβάρη

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ Ε.ΠΑ.Μ.

  Χανιά, 18 Φεβρουαρίου 2013

Δεν πάει άλλο! Ο ελληνικός λαός βιώνει μια πρωτοφανή κατάσταση στην ιστορία του. Μια κατάσταση που αγγίζει τα όρια μιας σχεδιασμένης γενοκτονίας, μιας ανθρωπιστικής κρίσης που εξελίσσεται μέρα με τη μέρα.

Η χώρα βρίσκεται υπό κατοχή ντυμένη με ένα μανδύα κοινοβουλευτικής νομιμοποίησης. Βλέπουμε να νομιμοποιείται μέσα στο άντρο της ανομίας και της ανυποληψίας τη Βουλή, η εξαθλίωση του ελληνικού πληθυσμού, το ξεπούλημα των δημοσίων αγαθών, η αγοραπωλησία των εδαφών της πατρίδας μας και η κατάσχεση των περιουσιών μας.

Κάθε προσπάθεια αντίδρασης ή διαμαρτυρίας από μικρές κινήσεις πολιτών απέναντι στους άδικους νόμους των δυνάμεων κατοχής και των ντόπιων συνεργατών τους, πνίγεται στην καταστολή, τη βία και τις δικαστικές διώξεις, που έχουν σαν στόχο να αποθαρρύνουν και να τρομοκρατήσουν το λαό μας.

Οι άνθρωποι κυριευμένοι από απελπισία και οργή καταλήγουν σε απεγνωσμένες κινήσεις αυτοχειρίας ή ατομικές μορφές βίας που μέρα με τη μέρα πληθαίνουν.

Όποια προσπάθεια γίνεται σποραδικών απεργιακών κινητοποιήσεων από μεμονωμένους επαγγελματικούς κλάδους πνίγεται από τον κοινωνικό αυτοματισμό και την κατασυκοφάντηση από τα πουλημένα ΜΜΕ.

Από την άλλη μεριά οι δουλοπρεπείς συνδικαλιστικές ηγεσίες εξαγγέλλουν μονοήμερες επετειακές απεργίες στη χάση και στη φέξη, έτσι για να δικαιολογήσουν το μισθό τους.

Κανένα αποτέλεσμα δεν έχουν πια οι μεμονωμένες αποσπασματικές απεργίες και κινητοποιήσεις. Αυτό το έχει καταλάβει όλος ο κόσμος. Ή θα βουλιάξουμε όλοι μαζί ή θα σωθούμε όλοι μαζί.

Όλοι μαζί οι εργαζόμενοι, αγρότες, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, νέοι και απόμαχοι της ζωής πρέπει να αντιδράσουμε. Με στόχο να διώξουμε απ’ τη χώρα την ξένη ακρίδα και να πάρουμε πίσω τις ζωές μας. Είμαστε ένας περήφανος λαός με αξιοπρέπεια, δεν είμαστε ζήτουλες!

Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί όλο τον λαό να προχωρήσει στη οργάνωση ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ διαρκείας, για να ξεκουμπιστούν οι δωσίλογοι και οι ξένοι εμπόροι των εθνών, μαζί με τα μνημόνια και τις συμβάσεις τους.

Το ΕΠΑΜ καλεί τους Χανιώτες να συμμετάσχουν στην απεργιακή συγκέντρωση της Τετάρτης 20 Φεβρουαρίου στις 11 το πρωί στην Αγορά, για να ενώσουμε τις φωνές μας μαζί με όσους ζητάνε την οργάνωση επιτέλους της ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ διαρκείας, μέχρι τη νίκη. 

ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΧΑΝΙΩΝ

τηλ. επικοινωνίας Ε.ΠΑ.Μ. Χανίων  2821704040 και 6970067840

Η αντιμετώπιση του δημόσιου χρέους υπό το πρίσμα του διεθνούς δικαίου. Η συζήτηση στη Συμμορία της Δραχμής συνεχίζεται...

Του Δημήτρη Καζάκη

Ερ: Κύριε Καζάκη πώς θα μπορέσουμε να διαχειριστούμε το εξωτερικό Δημόσιο Χρέος; Τι στάση πρέπει να κρατήσουμε αναφορικά με το Δημόσιο Χρέος; Το αναγνωρίζουμε; Το αποπληρώνουμε στο σύνολό του; Δεν το αναγνωρίζουμε; Νομικά, τα Μνημόνια και οι Δανειακές Συμβάσεις διέπονται από ειδικούς όρους, οι οποίοι επιβάλλουν ως λύση τα Διεθνή Δικαστήρια (δείτε και εδώ το νομικό σκέλος http://nomika-analata.blogspot.gr/

Απ: Η θέση μου είναι γνωστή από την αρχή της κρίσης: Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος, το καταγγέλλουμε ως παράνομο και σταματάμε να το πληρώνουμε χωρίς κανένα ενδοιασμό. Πρόκειται για μονομερή πράξη διεκδίκησης της εθνικής κυριαρχίας της χώρας από τον ελληνικό λαό. Οι συμβάσεις δανειακής διευκόλυνσης μαζί με τα μνημόνια επέβαλλαν ένα καθεστώς στην Ελλάδα που προσιδιάζει σε «δουλεία για χρέος» για έναν ολόκληρο λαό, όπως αυτή ορίζεται από την Συμπληρωματική Συνθήκη για την κατάργηση της δουλείας και όλων των συναφών πρακτικών, η οποία ψηφίστηκε από τον ΟΗΕ το 1957 και έχει επικυρωθεί απ’ όλες σχεδόν τις χώρες μέλη του.

Ταυτόχρονα οι συμβάσεις αυτές επιβλήθηκαν υπό καθεστώς ανοιχτών πιέσεων και εκβιασμών εναντίον της Ελλάδας. Οι ίδιοι οι βουλευτές που τις ψήφιζαν έλεγαν αναγκάζομαι για τις ψηφίσω, αλλιώς θα χρεοκοπήσουμε. Πρόκειται για τυπικό εκβιασμό. Αυτό παραβιάζει την Σύμβαση της Βιέννης του 1966, όπως και πολλά από τα ψηφίσματα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ σχετικά με τις διακρατικές σχέσεις.

 

Φυσικά, όπως είναι γνωστό, τα μέτρα και οι πολιτικές που επιβάλλονται στον πληθυσμό της Ελλάδας αντίκεινται σ’ όλες τις διεθνείς διακηρύξεις και συμβάσεις περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πάνω στις οποίες υποτίθεται ότι στηρίζεται το μεταπολεμικό διεθνές δίκαιο. Επίσης υπό την άμεση απειλή της «ασύνταχτης χρεοκοπίας» οι δανειστές της Ελλάδας επέβαλλαν την ουσιαστική κατάργηση όλων των βασικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, όπως κατοχυρώνονται στο υφιστάμενο Σύνταγμα της χώρας. Μαζί με την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας στην πιο τυπική της μορφή από την στιγμή που ξένοι επίτροποι και κομισάριοι κάνουν κουμάντο στο ελληνικό κράτος.

Το γεγονός αυτό συνιστά κατάφωρη εχθρική ενέργεια εναντίον του ελληνικού λαού που ισοδυναμεί – πάντα με τα ισχύοντα στο διεθνές δίκαιο από την εποχή της Χάγης του 1907 – με κήρυξη πολέμου και κατοχή της χώρας από ξένες δυνάμεις. Έστω κι αν δεν υπήρξαν ανοιχτές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της Ελλάδος. Στο σημείο αυτό θα προσφέρει πολλά η δίκη του πολιτικού προσωπικού και όποιου άλλου υπαιτίου για την ένταξη της Ελλάδας υπό το καθεστώς των μνημονίων επί εσχάτη προδοσία από ειδικό μικτό ορκωτό δικαστήριο διευρυμένης λαϊκής σύνθεσης με κατηγορητήριο που θα συνταχθεί για δοσιλογισμό και σφετερισμό της εξουσίας με βάση το 120, παρ. 3 που αναφέρει: «Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.»

 

Η νέα δίκη των δοσιλόγων πολιτικών, δικαστών, υπηρεσιακών παραγόντων, επιχειρηματιών, δημοσιογράφων και όσων άλλων συνέδραμαν έμπρακτα στην επιβολή του καθεστώτος κατοχής της χώρας και δουλοπαροικίας του λαού της, θα αποτελέσει ένα από τα πιο εμπράγματα αποδεικτικά στοιχεία ώστε να καταγγελθεί στην διεθνή κοινότητα πρωτίστως η επίσημη Γερμανία, αλλά και οι υπόλοιπες χώρες δανειστές μαζί με τα όργανα της ευρωζώνης, για απρόκλητη επίθεση και επιβουλή εναντίον της Ελλάδας με σκοπό την αποικιακή εκμετάλλευση της χώρας και την σκόπιμη μαζική εξόντωση του ελληνικού λαού. Στην βάση αυτή θα πρέπει να ζητηθεί από τη νέα νόμιμη εξουσία της χώρας η έκδοση διεθνών ενταλμάτων για την σύλληψη των Μέρκελ, Σαρκοζί, Γιούγκερ, Μπαρόζο, Ρεν, κοκ. προκειμένου να δικαστούν για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και για σχεδιαζόμενη γενοκτονία του ελληνικού λαού.

Στα πλαίσια αυτά η καταγγελία της ευρωζώνης και η έξοδος από αυτή αποτελεί επίσης πρόσφορο μέσο για την λύση κάθε δανειακής υποχρέωσης της Ελλάδας με τους μηχανισμούς στήριξης του ευρώ. Ειδικά τώρα που η ευρωζώνη μετεξελίσσεται επίσημα σε Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία και καταλύει ολοκληρωτικά το raison d’ etre του κράτους-έθνους, δηλαδή την απρόσκοπτη άσκηση της εθνικής του κυριαρχίας. Ο δανεισμός της Ελλάδας από τους μηχανισμούς στήριξης αφορούσε αποκλειστικά στην εξασφάλιση της δυνατότητας εξυπηρέτησης του χρέους της απέναντι πρώτα και κύρια προς στις τράπεζες του ευρωσυστήματος και παράλληλα να διασφαλίσει την παραμονή της στο ευρώ. Από τις χρηματοδοτήσεις αυτών των μηχανισμών δεν επωφελήθηκε σε τίποτε η Ελλάδα και ο λαός της. Ούτε ένα ευρώ δεν πήγε στην εγχώρια αγορά. Ενώ πολύ περισσότερα από ότι την δάνειζαν έφευγαν και φεύγουν για την εξυπηρέτηση του χρέους της. Από την στιγμή που η Ελλάδα καταγγείλει ανοιχτά και δημόσια την παραμονή της στο ευρώ και αρνηθεί να καταλυθεί ως κράτος-έθνος μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, τότε αναθεωρούνται εκ βάθρων και οι δανειακές της υποχρεώσεις προς το ευρωσύστημα. Τότε θα μπορεί να αρνηθεί στο σύνολό του το δημόσιο χρέος που σήμερα κατά τα ¾ βρίσκεται στα χέρια του ευρωσυστήματος και δημιουργήθηκε προκειμένου να εξασφαλίσει ότι η Ελλάδα θα παραμείνει εντός του ευρώ και θα αποδεχτεί την όποια μετεξέλιξή του.

Είναι τόσο εύκολο να αποδειχθεί η καταστροφή της χώρας που επήλθε με την ένταξη στο ευρώ, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και κοινωνικά, μέσα από την εξάπλωση του παρασιτισμού σ’ όλα τα επαγγέλματα, της διαφθοράς και του εκμαυλισμού σ’ όλα τα επίπεδα με κύριο μοχλό τις χρηματοδοτήσεις εξ Ευρώπης, ώστε οποιαδήποτε προσπάθεια να ζητηθούν τα ρέστα από την Ελλάδα, απλά θα προκαλέσουν πανωλεθρία στους ενάγοντες εξ Βρυξελλών. Η γνώμη μου είναι ότι η αποκάλυψη ολόκληρου του κυκλώματος που συνδέθηκε και συνδέεται με τις χρηματοδοτήσεις από την ΕΕ, καθώς και το κύκλωμα των προμηθειών και μεγάλων έργων όπου κυριαρχούσαν γνωστά κρατικοδίαιτα κυκλώματα της ημεδαπής και της αλλοδαπής, θα συμβάλει τα μέγιστα στην αποκάλυψη του χαρακτήρα αδίστακτης εκμετάλλευσης που μας είχε επιβληθεί και θεσμικά μέσα από το ευρώ.

 

Φυσικά, τίποτε απ’ όλα αυτά δεν μπορεί να γίνει αν δεν αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία στην Ελλάδα. Κι αυτό δεν μπορεί να συμβεί εντός του σημερινού κοινοβουλευτικού πλαισίου. Έχει αλλάξει τόσο ριζικά η εσωτερική συνταγματική τάξη της χώρας με αποφάσεις του κοινοβουλίου που αναιρούν κατά γράμμα και κατ’ ουσία σχεδόν όλες τις βασικές συνταγματικές διατάξεις, την εισαγωγή των διεθνών δεσμεύσεων σε βάρος της χώρας και του λαού της στο εσωτερικό δίκαιο, αλλά και την κατάπτυστη συνηγορία των ανώτατων δικαστηρίων της χώρας διαμέσου των αποφάσεών τους, ώστε το να θεωρεί κανείς ότι μπορεί να αλλάξει ρώτα υπό το σημερινό κοινοβουλευτικό καθεστώς είτε είναι αφελής, είτε είναι απατεώνας. Χρειάζεται εκ βάθρων ανατροπή του καθεστώτος όπως θεμελιώνεται τα τελευταία τρία χρόνια. Κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο με Συντακτική Εθνοσυνέλευση, όπου ο ελληνικός λαός θα διαδηλώσει έμπρακτα την ανατροπή του προηγούμενου καθεστώτος εκ βάθρων και θα συντάξει πρωτογενώς νέο θεμελιώδη νόμο της δικής του Ελληνικής Πολιτείας, δηλαδή νέο Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Μ’ αυτή την διαδικασία ο ελληνικός λαός επιβάλει την διακοπή της «συνέχειας του κράτους» και περνά σε διαδικασία που επίσημα το διεθνές δίκαιο ονομάζει «διαδοχή κράτους». Με τον τρόπο αυτό ο ελληνικός λαός πρωτογενώς όχι μόνο έχει το δικαίωμα να παράγει δίκαιο από μηδενικής βάσης αποκαθιστώντας όλα τα καταπατημένα θεμελιώδη δικαιώματά του, μαζί κι αυτό της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, προσθέτοντας δικλείδες ασφαλείας για να μην επαναληφθεί ο σφετερισμός της εξουσίας, αλλά έχει επίσης το δικαίωμα να αναθεωρήσει εκ βάθρων όλες τις διεθνείς δεσμεύσεις και υποχρεώσεις του προς το εξωτερικό. Μπορεί δηλαδή κάλλιστα να διακηρύξει ότι δεν υπάρχει κανενός είδους συνέχεια με το προηγούμενο καθεστώς που ανετράπη και επομένως ο ελληνικός λαός δεν δεσμεύεται από καμιά υποχρέωση που του φορτώθηκε από αυτό. Κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές τις τελευταίες δεκαετίες και με άλλα κράτη. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να απαλλαγούμε μια για πάντα από το καθεστώς προτεκτοράτου, αποικίας και κατοχής που έχει επιβληθεί στον λαό μας και να κάνουμε μια καθαρή αρχή με όρους αληθινής δημοκρατίας, λαϊκής κυριαρχίας και εθνικής ανεξαρτησίας.

Με τέτοια δεδομένα όχι ΑΟΖ, ούτε σημαία στο Σύνταγμα δε θα μπορούμε να ανεμίσουμε σε λίγο.

Ο ξεβράκωτος και ξυπόλυτος μπορεί να οριοθετήσει ΑΟΖ;

Μεγάλη συζήτηση έχει ξεκινήσει τελευταία για επικείμενη ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) από τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Κι ο φίλος λέει στην κοπέλα πως θα την παντρευτεί αλλά συνήθως χρειάζονται αιώνες για να βάλει την κουλούρα. Και μια ομάδα επιτιθέμενη γυροφέρνει την μπάλα έξω από τη μεγάλη περιοχή αλλά μέσα δεν πατάει.

Άλλο λοιπόν πράγμα η διακήρυξη έτσι γενικά και αόριστα και εντελώς διαφορετικό η οριοθέτηση.

Ποια ΑΟΖ θα οριοθετήσει λοιπόν ο κος Σαμαράς; 

Και πώς; 

Τελώντας υπό κατοχή;

Και με τι; Με σφεντόνες;

Νομίζω πλέον πως όλοι έχουμε καταλάβει πολύ καλά ότι καθόμαστε πάνω σε ένα χρυσορυχείο, το οποίο πολλοί επιβουλεύονται. Διακήρυξη και το βασικότερο οριοθέτηση ΑΟΖ με τον τούρκο να απειλεί και τον αλβανό να θέτει πάλι θέμα στο Ιόνιο, προϋποθέτει όχι μόνο ικανή αποτρεπτική δύναμη πυρός αλλά και ισχυρή επιθετική ικανότητα.

Με τις τουρκικές φρεγάτες να φτάνουν στα ανοικτά της Ραφήνας και του Λαυρίου, τα μαχητικά τους να παραβιάζουν σε καθημερινή βάση τον εναέριο χώρο από τη μια, τα νοθευμένα καύσιμα, το πάγωμα των εξοπλισμών και τις κραυγές αγωνίες των αξιωματικών από την άλλη, πόσο ισχυρός μπορείς να αισθανθείς;

Ο γείτονας εξοπλίζεται διαρκώς κι εμείς θεωρούμε κατόρθωμα να έχουμε κηροζίνη για τα F-16 ή να κάνουμε βίδες και ανταλλακτικά μέχρι πρότινος αξιόμαχες μονάδες του στόλου.

Με τέτοια δεδομένα όχι ΑΟΖ, ούτε σημαία στο Σύνταγμα δε θα μπορούμε να ανεμίσουμε σε λίγο. 

Βέβαια θα αναρωτηθεί κανείς πως τα κατάφερε ο Τάσσος Παπαδόπουλος και η “ταπεινή” Κύπρος. 

Ίσως η απάντηση να βρίσκεται στο άλλο ηγέτης και άλλο ικέτης.

Κακά τα ψέμματα, οι ισορροπίες έχουν ανατραπεί. Οι Ενοπλες Δυνάμεις από χρόνια έχουν αφεθεί στην τύχη τους με μια πολιτική ηγεσία που ξόδευε αφειδώς όχι σε αυτά που χρειάζονται αλλά σε αυτά που έπρεπε.

Και τώρα ξυπόλυτοι και ξεβράκωτοι θα βγούμε να ανακηρύξουμε και να οριοθετήσουμε την ΑΟΖ.

Κι αν γίνει το τσαφ; Εκεί φαίνεται πως θα τα παίξουμε όλα σε μια ζαριά.

Και τι γράφουν τα ζάρια; Αστραπιαία ταχύτητα και καταστροφή.

Και ποιον θα κληθεί να τα ρίξει; 

Ο συνήθης ύποπτος, η Πολεμική Αεροπορία. Μια από τις καλύτερες αν όχι η κορυφαία σε έμψυχο δυναμικό αυτή τη στιγμή. 

του Στρατή Μαζίδη

Πηγή: Αλεπού του Ολύμπου