Το
τελευταίο διάστημα και κυρίως μετά τις εκλογές της 6ης Μαΐου ο
ελληνικός λαός δέχεται μια χωρίς προηγούμενο προπαγανδιστική επίθεση
διλημματικού χαρακτήρα, προκειμένου να υποκύψει στη μοίρα του,
αποδεχόμενος τη πολιτική των μνημονίων, της κατοχής της χώρας και του
εξανδραποδισμού του, στο όνομα της παραμονής στη ζώνη του ευρώ,
υπονοώντας ότι μια έξοδος απ’ αυτή και η καθιέρωση εθνικού νομίσματος θα
σημάνει μια μεγάλη καταστροφή για τη χώρα και ότι δεν μπορεί εν πολλοίς
να υπάρχει ζωή εκτός ευρωζώνης και Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αναδεικνύονται
μάλιστα με έντονο τρόπο οι αντιφάσεις της ρητορικής του ΣΥΡΙΖΑ και των
άλλων κοινοβουλευτικών δυνάμεων, που θέλουν να παρουσιάζονται ως
αντιμνημονιακές και δείχνουν, να θέλουν να πατάνε σε δύο βάρκες. Από τη
μια πλευρά, στη καταγγελία των δανειακών συμβάσεων, ή στην
επαναδιαπραγμάτευσή τους και στην υιοθέτηση μιας φιλολαϊκής πολιτικής
εξόδου από τη κρίση και από την άλλη πλευρά, στην επιμονή σε μια λογική
ότι η έξοδος από τη ζώνη του ευρώ θα σημάνει καταστροφή, άρα οι όποιες
λύσεις θα πρέπει να εξευρεθούν στα πλαίσια που οι ξένοι δανειστές έχουν
θέσει. Πλαίσια, που θεωρητικά και κατά τη γνώμη των ευρωπαϊστών αντιμνημονιακών, οι ξένοι θα αποδεχθούν την αλλαγή τους, αν πειστούν
για τις προθέσεις και τη διαπραγματευτική «δεινότητα» της όποιας νέας
ελληνικής κυβέρνησης, αφού κατά τη γνώμη τους πάντα, το κόστος για την
Ευρώπη και τους δανειστές θα είναι μεγαλύτερο αν δεν αποδεχθούν τις
αιτιάσεις της ελληνικής πλευράς.









Εκτός λειτουργίας παραμένει ο αιολικός σταθμός των 3 ανεμογεννητριών (α/ν) στο Αποπηγάδι, από τις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας.

