Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ!

Του Δημήτρη Καζάκη
Όλοι στην συγκέντρωση-πορεία την Κυριακή 17-11-13.
40 χρόνια μετά, τιμούμε την εξέγερση του Πολυτεχνείου μέσα από τους αγώνες του σήμερα.

Την περασμένη Δευτέρα 11 Νοεμβρίου 2013 στο Πολυτεχνείο, δημοκρατικές και πατριωτικές, γνήσια προοδευτικές δυνάμεις, έδωσαν το στίγμα της αποφασιστικότητας, μα πάνω απ’ όλα, της ενότητας του λαού για το νέο Αγώνα, για την καινούργια μεγαλειώδη Αντίσταση για Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Κοινωνική Απελευθέρωση.

Αυτή λοιπόν η επέτειος του Πολυτεχνείου είναι ξεχωριστή. Όχι μόνο γιατί κλείνουν σαράντα χρόνια από την ηρωική εξέγερση που ουσιαστικά έριξε την επτάχρονη χούντα, αλλά γιατί μπορούμε να δηλώσουμε με την παρουσία μας, τον παλμό μας, την αποφασιστικότητά μας, ότι εμείς ενωνόμαστε.
Προχωράμε μπροστά. Αφήνουμε πίσω κάθε είδους πικρόχολες διαιρέσεις του παρελθόντος, ιδεοληψίες, ιδιαίτερες κομματικές, ή άλλες βλέψεις και ενωνόμαστε στη βάση του πατριωτικού και δημοκρατικού καθήκοντος.

Δίνουμε τα χέρια και λέμε:

ΝΑΙ στην απαίτηση όλου του ελληνικού λαού να ενωθούμε πέρα και πάνω από τις διαχωριστικές γραμμές δεξιάς-αριστεράς, υπό μια σκέπη, αυτή της αληθινής Δημοκρατίας και να διεκδικήσουμε τη χώρα μας.

ΝΑΙ στη δημιουργία ενός ευρύτατου Πατριωτικού και Δημοκρατικού Πόλου απέναντι στην φασιστική απειλή που κυοφορεί το περιλάλητο Συνταγματικό Τόξο.

ΝΑΙ στα αιτήματα για Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση, τα οποία σφράγισαν τους αγώνες του λαού μας από την εποποιία της εθνικής αντίστασης εναντίον του ναζί κατακτητή έως σήμερα.

Να γιατί το καθήκον κάθε αληθινού πατριώτη, κάθε αληθινού Έλληνα που πονά και νοιάζεται για τον τόπο του, για την οικογένειά του, για το σήμερα και το αύριο των παιδιών του, είναι να δώσει το παρών και να ενισχύσει με την παρουσία του τις γραμμές του Δημοκρατικού Πόλου. Να ενισχύσει την μοναδική ενωτική πρόταση που υπάρχει σήμερα για την υπεράσπιση της πατρίδας από τους σύγχρονους κατακτητές και τους δοσίλογους, με σκοπό την αναγέννηση της Ελλάδας προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού της.

Τώρα είναι η ώρα να δείξουμε ότι δεν είμαστε αμνοερίφεια για να μας διαχωρίζουν σε δεξιούς ή αριστερούς ώστε να μην ενωθούμε ποτέ εναντίον του κοινού εχθρού. Τώρα μπορούμε να τους δείξουμε ότι είμαστε Έλληνες ελεύθεροι πολίτες και όχι έρμαια για τα κομματικά μαντριά. Τώρα μπορούμε να αποδείξουμε στην πράξη ότι πέρα από τα κομματικά λάβαρα, αυτό που μας ενώνει είναι το σύμβολο της εθνικής ενότητας του λαού μας, που πάνω του έχει χαραγμένο με το αίμα των παππούδων μας, Ελευθερία ή Θάνατος.

Ας ανασκουμπωθούμε όλοι. Τέρμα οι γκρίνιες, η μιζέρια και οι προφάσεις. Τώρα ήρθε η ώρα να δώσουμε το παρών. Πρέπει να πιάσει ρίζες η ενότητα που ξεκίνησε τη Δευτέρα που πέρασε. Να γίνει ακόμη πιο πλατιά, πιο μαχητική, πιο μαζική για να συνεπάρει και να ξεσηκώσει τον λαό. Ο καιρός βιάζει. Δεν περισσεύει ούτε λεπτό. Και να μην ξεχνάμε ποτέ ότι σε τόσο κρίσιμους καιρούς αυτός που αποφεύγει να πάρει θέση, να συμμετέχει, ή να οργανωθεί αρχίζει κιόλας να προδίδει πρώτα τον εαυτό του και ύστερα τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα.

Σουλτς: Τέρμα η συζήτηση για λιτότητα. Ας μιλήσουμε για τις Ειδικές οικονομικές Ζώνες

Τέρμα η συζήτηση για λιτότητα, στοίχημα μας πλέον η ανάπτυξη στην Ελλάδα  λέει ο κ Σουλτς, του οποίου το όνομα έχει ταυτιστεί με την πρόταση για τις Ειδικές Οικονομικές Ζώνες στην Ελλάδα
«Οι Έλληνες έχουν καταβάλει τεράστιες θυσίες. Σήμερα δεν πρέπει να μιλάμε πλέον για περικοπές, αλλά με ποιον τρόπο θα μπορέσουμε να αναζωογονήσουμε την οικονομία. Χρειαζόμαστε στρατηγικές επενδύσεις στη χώρα» δηλώνει με συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα», ο Γερμανός πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου και υποψήφιος των σοσιαλδημοκρατικών και σοσιαλιστικών κομμάτων για τη θέση του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και όλοι καταλαβαίνουμε τι εννοεί!

Διεθνής διασυρμός της Ελλάδας από... υπαλλήλους της ΕΕ!

Του Γιώργου Δελαστίκ
Απερίγραπτες διαστάσεις έχει προσλάβει πλέον ο εξευτελισμός του κύρους της χώρας μας σε διεθνές επίπεδο μετά την υπαγωγή της στο ταπεινωτικό καθεστώς του Μνημονίου και την παγκόσμια, όχι μόνο πανευρωπαϊκή, εκστρατεία απαξίωσής της ως παράδειγμα προς αποφυγή. Οι προχθεσινές περιφρονητικές δηλώσεις ενός Αυστριακού υπαλλήλου της ΕΕ τίναξαν στον αέρα την απεγνωσμένη προσπάθεια του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά να πείσει κάποιους αφελείς ότι δήθεν έχει... «αποκατασταθεί το διεθνές κύρος της χώρας» και έχει ενισχυθεί η διαπραγματευτική της θέση. Δράστης κάποιος Τόμας Βίζερ, επικεφαλής μιας βοηθητικής επιτροπής της Ευρωομάδας των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης.

Η βοηθητική αυτή επιτροπή ονομάζεται Ομάδα Εργασίας του Eurogroup (EuroWorking Group) και απλώς προετοιμάζει τις συνεδριάσεις των υπουργών Οικονομικών και στη συνέχεια ελέγχει από νομική και τεχνική σκοπιά τις αποφάσεις του Eurogroup, χωρίς να έχει αρμοδιότητα να αποφασίσει τίποτα, απλώς να επισημάνει νομοτεχνικές ατέλειες, αν υπάρχουν σε κάποια απόφαση. Ενώ λοιπόν ο πρωθυπουργός, οι υπουργοί, η κυβέρνηση ολόκληρη υποτίθεται ότι διαπραγματεύονται σκληρά και υπερασπίζονται σθεναρά τα ελληνικά συμφέροντα, βγήκε αυτός ο Βίζερ και δήλωσε ότι βλέπει συμφωνία όχι μέσα στον Νοέμβριο, άντε το πολύ τις πρώτες μέρες του Δεκέμβρη που λέει η κυβέρνηση, αλλά μετά από... τέσσερις πέντε μήνες! Η ελληνική κυβέρνηση και η τρόικα «απέχουν μίλια και δισεκατομμύρια» στις θέσεις τους αναφορικά με το δημοσιονομικό κενό της Ελλάδας για το 2014, δήλωσε ο Βίζερ. Αποφάσεις θα ληφθούν «μετά τις διακοπές του σκι» πρόσθεσε.

Εκτακτα τα είπε, μόνο που αυτές οι διακοπές για σκι στις οποίες αναφέρθηκε είναι τον... Φεβρουάριο! «Από τεχνοκρατική σκοπιά δεν υπάρχει πρόβλημα οι αποφάσεις να παραπεμφθούν για τον επόμενο χρόνο» διευκρίνισε με αγγελική αθωότητα, «αν και οι ανάγκες σε ρευστότητα κάποια στιγμή θα είναι αισθητές» έσπευσε να προσθέσει με νόημα. Ανοιχτός εκβιασμός δηλαδή με διακριτικό... μαφιόζικο στυλ! «Δεν υπάρχει κινητικότητα και τα σημάδια είναι κακά» διαπίστωσε και εξήγησε ότι η κυβέρνηση Σαμαρά δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της για να της δώσουν αυτή την... ανθυποδόση του ενός δισεκατομμυρίου ευρώ, οπότε «απλώς δεν θα υπάρξουν χρήματα»!

Κατά τον Βίζερ, το σημαντικότερο είναι «τα μηνύματα που στέλνει η Αθήνα με την κωλυσιεργία της» εν όψει και του τέλους του Μνημονίου σε περίπου έξι μήνες, υπογράμμισε. Εδώ υπάρχουν δύο τουλάχιστον ζητήματα. Το πρώτο είναι από πού αντλεί το πολιτικό θράσος ο Αυστριακός υπάλληλος της ΕΕ να εκβιάζει την Ελλάδα με έμμεσο τρόπο, να προδιαγράφει πότε θα αποφασίσουν οι υπουργοί της Ευρωζώνης για τη χώρα μας, να αποφασίζει και να ανακοινώνει αυτός αν η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου έχει εκπληρώσει ή όχι τα καθήκοντα που της έβαλαν οι άλλοι υπάλληλοι, αυτοί της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ που συμμετέχουν στην τρόικα. Σε ό,τι αφορά τον Τύπο, είναι ο εξευτελισμός της Ελλάδας λόγω της υπαγωγής της σε καθεστώς μνημονιακής υποτέλειας που του επιτρέπει αυτή τη θρασύτητα. Σε ό,τι αφορά την ουσία, είναι προφανές ότι δρα κατ' εντολήν των Γερμανών και λέει αυτός τα πράγματα που δεν θέλουν να πουν αυτή την ώρα δημοσίως οι ηγέτες του Βερολίνου.

Το δεύτερο και σοβαρότερο ζήτημα είναι ότι όλη αυτή η μεθόδευση αποσκοπεί στον πειθαναγκασμό της κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου να υπογράψει την άνοιξη και νέο Μνημόνιο! Οι Γερμανοί το έχουν ήδη διαμηνύσει ότι θεωρούν πως η Ελλάδα πρέπει να υπαχθεί και σε νέο Μνημόνιο. Θέλουν έτσι να είναι σίγουροι εκ των προτέρων ότι δεν θα έχει κανένα περιθώριο φιλολαϊκών κινήσεων οποιαδήποτε κυβέρνηση με πυρήνα τον ΣΥΡΙΖΑ και πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα σχηματιστεί ενδεχομένως μελλοντικά. Η κυβέρνηση Σαμαρά υποκρίνεται ότι αντιστέκεται και οι εκπρόσωποι της ΕΕ χρονοτριβούν και πάνε για... σκι επειδή και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι η κυβέρνηση δεν έχει άμεσες ανάγκες ρευστότητας που να αφορούν σε πληρωμές ομολόγων ή δανείων προς ξένους.

Μπορεί έτσι να τη βγάλει μέχρι τον Μάρτιο. Εννοείται ότι στο διάστημα αυτό θα «γδάρει» φορολογικά τους Ελληνες και θα συνεχίσει η κυβέρνηση Σαμαρά να μην πληρώσει τίποτα από όσα χρωστάει το Δημόσιο σε ιδιώτες, ενώ οι τράπεζες δεν θα δίνουν δάνεια στις επιχειρήσεις. Ετσι, την άνοιξη, με την οικονομία σε κατάσταση ασφυξίας, οι Γερμανοί εκτιμούν ότι η κυβέρνηση θα... εκλιπαρεί την υπαγωγή της χώρας μας σε νέο Μνημόνιο!

Πηγή: Έθνος

Τρίτη 12 Νοεμβρίου 2013

Φωτιά και τσεκούρι η δευτερολογία του Δημήτρη Καζάκη στο ΕΜΠ


Ο ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ ΠΟΛΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΕΓΟΝΟΣ!! Ο λαός έδωσε την απάντησή του στο πολιτικό σύστημα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Την απάντησή τους, πήραν χθες το απόγευμα, κυβέρνηση και άλλες πολιτικές δυνάμεις, που βασίζουν την πολιτική τους ύπαρξη στη δήθεν αδιαφορία και μη συμμετοχή των Ελλήνων πολιτών στις πολιτικές εξελίξεις που αφορούν στο μέλλον της χώρας.

Σε ένα κατάμεστο αμφιθέατρο, παρά τις πραγματικά αντίξοες καιρικές συνθήκες, στον ιστορικό χώρο του Πολυτεχνείου, οι πολίτες έδωσαν το παρών και έγιναν μάρτυρες μιας ιστορικής στιγμής, όπου εκπρόσωποι διαφορετικών δυνάμεων έδωσαν τα χέρια, και είπαν:

ΝΑΙ στην απαίτηση των Ελλήνων να ενωθούμε υπό μια σκέπη, αυτή της Δημοκρατίας και να διεκδικήσουμε τη χώρα μας.

ΝΑΙ στη δημιουργία ενός Δημοκρατικού Πόλου απέναντι στην φασιστική εκτροπή που ετοιμάζει το Συνταγματικό Τόξο.

ΝΑΙ στα αιτήματα για: Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση.

Ομιλητές της εκδήλωσης ήταν:  ο Δημήτρης Καζάκης (Ε.Πα.Μ), ο Παναγιώτης Μαντάς (ΔΗΚΚΙ) και ο Βασίλης Παπαδόπουλος (ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ). Το παρών έδωσε και ο Παναγιώτης Λαφαζάνης από το Αριστερό Ρεύμα, ο οποίος όπως δήλωσε χαρακτηριστικά «συμμετέχω σε αυτή τη διαδικασία γιατί θέλω να ακούσω τη συζήτηση όπως και μια μεγάλη μερίδα φίλων του ΣΥΡΙΖΑ».

Το Ε.Πα.Μ αισθάνεται δικαιωμένο, καθώς από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής του εργάζεται με πάθος προκειμένου να γίνει κτήμα του ελληνικού λαού αλλά και πολιτικών δυνάμεων, ότι οι διαχωριστικές γραμμές αριστεράς – δεξιάς υπάρχουν για τη δημιουργία τεχνητών εντάσεων και ψεύτικων διλημμάτων προκειμένου εκείνοι που μετατρέπουν τη χώρα σε αποικία χρέους να κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους.

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο, γνωρίζει, από τις δυνάμεις που διαθέτει σε όλη τη χώρα αλλά και από τις δεκάδες εκδηλώσεις με κεντρικό ομιλητή τον Γ.Γ. Δημήτρη Καζάκη σε όλη την Περιφέρεια και τα αστικά κέντρα, ότι ο λαός είναι έτοιμος, προκειμένου να ενωθεί υπό τη σκέπη ενός Μετώπου όπου όλοι οι Δημοκράτες πολίτες έχουν θέση, χωρίς ταμπέλες, με ένα στόχο: την απελευθέρωση της πατρίδας μας.

Για αυτό και προ ημερών απηύθυνε ανοιχτή πρόσκληση σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις εντός και εκτός Βουλής, που είναι κατά του Μνημονίου και των καταστροφικών πολιτικών που ακολουθούνται προκειμένου να δημιουργηθεί ένας νέος πόλος πραγματικά Δημοκρατικός, ικανός να εργαστεί σε όλη τη χώρα για την προετοιμασία της λαϊκής κυριαρχίας.

Και το πρώτο βήμα έγινε. Σε ανοιχτή διαδικασία, μπροστά στον ελληνικό λαό, χωρίς κλειστές πόρτες ή μυστικές συμφωνίες, έγινε η αρχή για την δημιουργία μιας πλατιάς λαϊκής συσπείρωσης, η οποία δεσμεύτηκε με συγκεκριμένο έργο και κοινή δράση που θα δώσει δύναμη και ηθικό στο λαό για την τελική νίκη απέναντι στο κατοχικό καθεστώς.

Από το Γραφείο Τύπου

Κυριακή 10 Νοεμβρίου 2013

Τι νόημα έχει μια ακόμη συγκέντρωση στο Σύνταγμα;

Του Δημήτρη Καζάκη
Πρέπει να πέσει η κυβέρνηση; Με κάθε δυνατό τρόπο. Γιατί; Διότι αποτελεί προϊόν ενός διαρκούς πραξικοπήματος σε βάρος της χώρας και του λαού που ξεκίνησε με την ψήφιση του πρώτου μνημονίου στις 6 Μαΐου 2010. Από τότε η χώρα κυβερνιέται από σφετεριστές της λαϊκής κυριαρχίας με άμεσο σκοπό την πλήρη κατάλυση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού και την παράδοση αμαχητί της χώρας στις ορέξεις ξένων δανειστών και ξένων κέντρων.

Πρόκειται για την χειρότερη πράξη εσχάτης προδοσίας που έχει διαπραχθεί ποτέ στην ελληνική ιστορία από την εποχή της Βαυαροκρατίας. Με κύριο σκοπό την μαζική εξόντωση του λαού, δηλαδή την γενοκτονία, αλλά και το ξεπούλημα της χώρας υπό καθεστώς δουλοπαροικίας και νέας κατοχής από ξένες δυνάμεις.

Το καθεστώς πρέπει να ανατραπεί

Από τις 6 Μαΐου 2010 η Ελλάδα ζει υπό ένα διαρκές καθεστώς πολιτικής ανωμαλίας και κατάλυσης της εσωτερικής έννομης τάξης, όπου η εκτελεστική εξουσία έχει μετατραπεί σε δήμιο του ελληνικού λαού και δύναμη εκποίησης της χώρας. Τώρα οι δοσίλογοι κυβερνώντες ετοιμάζονται να δώσουν την χαριστική βολή όχι μόνο με τα νέα μέτρα εξόντωσης και ξεπουλήματος, αλλά και με την μεταφορά επίσημα της κυριότητας της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας τα ελλήνων πολιτών στα επιτελεία της ευρωζώνης διαμέσου του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας.

Η ΕΕ έχει φροντίσει ήδη να ενσωματώσει τις πολιτικές της τρόικας και το καθεστώς αποικιακής κηδεμονίας της Ελλάδας στο ευρωπαϊκό κανονιστικό δίκαιο έτσι ώστε να νομιμοποιηθεί η απεμπόληση άνευ όρων και αμετάκλητα της εθνικής κυριαρχίας της χώρας. Οι κυβερνώντες εκτελούν συγκεκριμένη αποστολή. Θέλουν να μετατρέψουν το ταχύτερο δυνατό την Ελλάδα από τυπικά ανεξάρτητο κράτος σε «προσαρτημένη περιφέρεια» της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας, όπου ο Έλληνας θα πειθαναγκαστεί να αποδεχτεί ξένη διοίκηση ως τυπικός ραγιάς.

Αυτό παίζεται αυτή την εποχή. Κι επειδή οι κυβερνώντες ξέρουν πολύ καλά ότι δεν έχουν κανένα έρεισμα στο να προχωρήσουν, θέλουν να επιβάλουν καθεστώς τρόμου και ασύδοτης καταστολής με την αναίρεση όλων των τυπικών ελευθεριών που έχουν απομείνει στον ελληνικό λαό. Να γιατί πρέπει να πέσουν το ταχύτερο δυνατόν.
Από ποιόν μπορεί να πέσει η κυβέρνηση; Μόνο από τον ίδιο τον λαό. Μπορεί να πέσει από το κοινοβούλιο; Όχι. Μόνο αν εξαναγκαστούν οι δυνάμεις της αντιπολίτευσης και παραιτηθούν από το βουλευτικό τους αξίωμα και ενωθούν στην πράξη με τον λαό σε μια γενική πολιτική απεργία διαρκείας.

Τι διαθέσεις έχει η αντιπολίτευση;

Έχει τέτοια διάθεση η αντιπολίτευση; Ούτε κατά διάνοια. Ασκείται απλά σε κοινοβουλευτική πρόζα, σε κοκορομαχίες στη βουλή όπου νομιμοποιούν τους εκπροσώπους των δοσίλογων να βγάζουν στην επιφάνεια όλα τα χουντικά απωθημένα τους και να δρουν με πλήρη αυθαιρεσία. Για την αντιπολίτευση κοινοβούλιο σημαίνει να είσαι νομοταγής σε μια αυθαίρετη πλειοψηφία που έχει σφετεριστεί τον ρόλο της και δρα ως κυβέρνηση σε πλήρες καθεστώς ανομίας. Με την στάση της αυτή δίνει εύσημα νομιμότητας σ’ ένα καθεστώς που έχει επιβληθεί με πραξικόπημα και σφετερισμό της λαϊκής κυριαρχίας.

Επομένως γιατί αυτή η πρόταση μομφής από τον ΣΥΡΙΖΑ; Πάντως όχι για να πέσει η κυβέρνηση. Αν ήθελε ο ΣΥΡΙΖΑ να ρίξει στ’ αλήθεια την κυβέρνηση έχει έναν καθαρό τρόπο, απόλυτα δημοκρατικό και σύννομο με την θέληση και την διάθεση του λαού: να καταθέσει την βουλευτική του ιδιότητα και να αποχωρήσει από την Βουλή μόλις καταψηφιστεί η πρόταση μομφής. Μια τέτοια κίνηση θα προκαλέσει βαθιά πολιτική κρίση και εκ των πραγμάτων θα θέσει θέμα εξουσίας.

Έχει την διάθεση να το κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ; Έχει τα κότσια; Ούτε κατά διάνοια. Μάλιστα χθες όταν ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, είπε σε μια αποστροφή του λόγου του, καθώς κατάγγελλε τις βιαιοπραγίες των ΜΑΤ εναντίον ελλήνων βουλευτών στο ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, τα εξής: «Κάνουμε έκκληση, λοιπόν, για άμεση ενέργεια από την πλευρά του Προεδρείου, αλλιώς η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συνεχίσει να είναι σ’ αυτή την Αίθουσα. Δεν μπορούμε να είμαστε σ’ αυτή την Αίθουσα και συνάδελφοί μας να δέρνονται έξω.»

Είναι προφανές ότι αυτή η αποστροφή ήταν μια απολύτως φυσιολογική αντίδραση ενός που συνειδητοποιεί τι καταγγέλλει. Τι νόημα έχει να βρίσκεσαι σ’ ένα κοινοβούλιο όπου οι βουλευτές του προπηλακίζονται από τις δυνάμεις καταστολής. Δεν θα σχολιάσουμε, ωστόσο, γιατί δεν μπορεί να παραμένει στη Βουλή η κοινοβουλευτική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ενόσω δέρνονται συνάδελφοί της έξω, ενώ μπορεί να παραμένει ενόσω εξοντώνεται μαζικά ο ελληνικός λαός και η χώρα τελεί υπό νέα κατοχή.

Οι τριγμοί που προκάλεσε μια «ατυχής» αποστροφή.

Η αποστροφή του κ. Λαφαζάνη προκάλεσε τριγμούς στην κυβερνώσα συμμορία. Το σύγκρυο που διαπέρασε τους δοσίλογους βουλευτές το εξέφρασε με επιφανειακά ήρεμο τρόπο ο Απόστολος Κακλαμάνης.

Αφού ζήτησε να χαμηλώσουν οι τόνοι και να εξεταστούν οι καταγγελίες, που εκτίμησε ως σοβαρές, κατέληξε: «Ταυτόχρονα, όμως, θέλω να πω ότι αυτά που άκουσα περί επιτροπών, περί κινητοποιήσεων που θα ρίξουν την Κυβέρνηση για να πάμε μετά σε εκλογές… Αυτά, λοιπόν, είναι πολύ επικίνδυνα. Είμαι βέβαιος ότι δεν εννοούνται όπως, επί λέξει, μπορεί κανείς να τα διαβάσει κυβερνήσεις στις κοινοβουλευτικές Δημοκρατίες δεν ανατρέπονται από επιτροπές στους δρόμους και μετά να οδηγείται η χώρα σε εκλογές. Δεν είναι δυνατόν αυτό! Κάνω έκκληση, ιδιαίτερα στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, που έχει αύριο οργανωμένη συγκέντρωση των οπαδών της έξω από τη Βουλή. Ζήσαμε προ διετίας γεγονότα τα οποία όπως ξέρουμε οι πάντες λίγο έλειψαν να οδηγήσουν αυτήν τη χώρα σε αιματοχυσία. Αρκετό αίμα χύθηκε πριν από λίγες μέρες, πριν από ένα μήνα. Εμείς οφείλουμε να δώσουμε τη μάχη των ιδεών και των πολιτικών μας θέσεων. Ελπίζω -δεν θέλω εγώ να δώσω άποψη για το τι θα κάνει κάθε κόμμα- αυτή η διαδικασία -και αυτό θα είναι τιμή στην πραγματική Δημοκρατία, όχι σε όποιους, από οποιαδήποτε πλευρά, την καπηλεύονται- να ολοκληρωθεί αύριο στις δώδεκα η ώρα το βράδυ κανονικά. Έχω ζήσει εξήντα χρόνια και ξέρω πώς στο παρελθόν αλληλοεσφάγησαν οι Έλληνες για «ένα αδειανό πουκάμισο, για μιαν Ελένη», όπως λέγει ο ποιητής. Ας δούμε, λοιπόν, την πατρίδα, ας δούμε με ειρήνη και με ορθοφροσύνη πώς θα διορθώσουμε ό,τι κακό έγινε…»

Καταλάβατε τι είπε; Τα έκανε επάνω του, κατά το κοινώς λεγόμενο, ο κ. Κακλαμάνης με την ιδέα ότι ίσως, πιθανόν να το εννοούσε αυτό που έλεγε ο Λαφαζάνης και τότε θα είχαμε ανατροπή της κυβέρνησης από «επιτροπές στους δρόμους». Αν γινόταν κάτι τέτοιο, ποιος θα έσωζε μετά τον Κακλαμάνη και τους υπόλοιπους δοσίλογους από το να καθίσουν στο σκαμνί για εσχάτη προδοσία; Κανείς. Ο τρόμος που εκφράζουν τα λόγια του Κακλαμάνη μπροστά στην προοπτική να παραιτηθούν οι βουλευτές της αντιπολίτευσης και να αποχωρήσουν για να λυθεί το θέμα της εξουσίας με τον λαό στους δρόμους είναι καταφανής.

Αυτός ακριβώς ο τρόμος τον οδήγησε να εκφράσει ευθεία απειλή αιματοχυσίας εναντίον των διαδηλώσεων που συγκαλεί η αντιπολίτευση. Είναι σαν να λέει ότι άμα προχωρήσετε σε διαδηλώσεις σαν αυτή που σχεδιάζεται στο Σύνταγμα για την Κυριακή, τότε το αίμα που πιθανόν να χυθεί θα είναι στο λαιμό σας γιατί εμείς «οφείλουμε να δώσουμε τη μάχη των ιδεών και των πολιτικών μας θέσεων».

Την υποκριτική πραότητα του Κακλαμάνη διαδέχθηκε ένα χουντικό παραλήρημα του Σταμάτη και του Βορίδη εκ μέρους της κυβέρνησης. Τι απάντησαν οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ και της αντιπολίτευσης σ’ αυτές τις απειλές; Τις κατήγγειλαν μετά βδελυγμίας και μετά ρούφηξαν το αυγό τους, όπως λέει κι ο λαός.

Κι ο Τσίπρας έτρεξε να μαζέψει τις εντυπώσεις.

Κι επειδή δεν έπρεπε με κανένα τρόπο να αιωρείται έστω και κατά λάθος η εντύπωση από την αποστροφή του Λαφαζάνη, αναλαμβάνει να ανασκευάσει ο ίδιος ο Τσίπρας. Να τι είπε: «Πολύ φοβάμαι ότι από την πλευρά της Κυβέρνησης υπάρχει μία επικίνδυνη επιλογή, η επιλογή της κλιμάκωσης της έντασης.» Και πώς προτίθεται ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει την επιλογή αυτή της κυβέρνησης; Μήπως με τον τρόπο που υπονόησε μάλλον κατά τη ρύμη του λόγου του ο κ. Λαφαζάνης; Όχι βέβαια. «Εμείς δεν πρόκειται να αποχωρήσουμε από τη μάχη που δίνουμε μέσα στη Βουλή. Αλλά, θα είμαστε και παρόντες και έξω από τη Βουλή, όταν οι εργαζόμενοι παλεύουν για να διεκδικήσουν το δίκιο τους.» Τάδε έφη Τσίπρας.

Να γιατί πήρε τον λόγο ο Τσίπρας. Όχι για να απαντήσει στον Σταμάτη και τον Βορίδη, αλλά για να μαζέψει αυτό που ξεστόμισε ο Λαφαζάνης. Τέτοια ταραχή τον έπιασε. Όσο για τις απειλές για αιματοχυσία που εμμέσως πλην σαφώς ξεστόμισε ο Κακλαμάνης, ούτε καν τόλμησε να πει το οτιδήποτε. Τόσο αντρίκια στάση.

Για να το καταλάβουμε. Ούτε και με βιαιοπραγίες εναντίον βουλευτών δεν σκέφτεται ο Τσίπρας και η παρέα του να αποχωρήσει από την Βουλή. Ούτε βέβαια κανείς άλλος από την αντιπολίτευση. Ζητά να καταδικαστούν πράξεις αστυνομοκρατίας ανήκουστες για κοινοβουλευτικό πολίτευμα, αλλά ο ίδιος δεν το κουνάει ρούπι από ένα κοινοβούλιο που στο μόνο που χρησιμεύει είναι να νομιμοποιεί τα πραξικοπήματα και ασυδοσία των κυβερνώντων.

Μια συγκέντρωση για ξεστράβωμα των αφελών

Τότε με ποιο δικαίωμα καλεί ο ΣΥΡΙΖΑ τον λαό στο Σύνταγμα; Να κάνει τι; Να είναι θεατής ενός κακοστημένου θέατρου; Κι αν η έμμεση πλην σαφής απειλή για αιματοχυσία που ξεστόμισε ο Κακλαμάνης υλοποιηθεί, τότε ποιος θα προστατεύσει τον κόσμο; Μήπως οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της άλλης αντιπολίτευσης; Ή μήπως θα είμαστε στο ίδιο έργο θεατές όπως στην περίπτωση της επίσκεψης Μέρκελ όπου οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ βγήκαν από το κοινοβούλιο να χαιρετήσουν το πλήθος με πανό και μόλις αποχώρησαν άρχισαν οι δυνάμεις καταστολής την διάλυση του κόσμου με χημικά και άγριο ξύλο;

Σε τι χρησιμεύει μια συγκέντρωση στο Σύνταγμα υπό τέτοιες συνθήκες; Μόνο σε τζούφιες καταγγελίες και αντιπολιτευτικούς θεατρινισμούς από κόμματα που δεν τολμούν να έρθουν σε αντιπαράθεση με το καθεστώς. Όποιος λοιπόν κατέβει σε μια τέτοια συγκέντρωση δεν είναι παρά θύμα μιας στημένης από όλες τις πλευρές παράστασης που έχει σαν στόχο την διατήρηση της κατάστασης και του καθεστώτος.

Τέτοιες συγκεντρώσεις γίνονται για την τιμή των όπλων, για να φανούν κάποιοι ως πολύ επαναστάτες όταν έχουν ήδη από τα πριν συνθηκολογήσει και για να βγουν ύστερα να πουν: να κοιτάξτε, ο λαός δεν ανταποκρίθηκε κι επομένως τι περιμένετε από εμάς. Όλο τα ίδια και τα ίδια. Απεργίες χωρίς νόημα κι αντίκρισμα, διαδηλώσεις για το θεαθήναι, που ξέρουν πολύ καλά από τα πριν ότι ο λαός δικαίως θα τους γυρίσει την πλάτη. Κι ύστερα οι ίδιοι να βγουν και να πουν ότι ο λαός δεν είναι έτοιμος, δεν είναι ώριμος, δεν θέλει κι έτσι να δικαιολογήσουν την δική τους συνθηκολόγηση.

Αν μάλιστα υπάρξει και καταστολή, χημικά, ξυλοδαρμοί, προσαγωγές, αίμα, ακόμη καλύτερα. Πεδίον δόξης λαμπρό για ακόμη περισσότερες καταγγελίες χωρίς αντίκρισμα με την αντιπολίτευση να εκφράζει τον αποτροπιασμό της και τίποτε άλλο. Ο κοσμάκης θα δέρνεται για να επιτελεί το καθήκον η νομοταγής αντιπολίτευση. Κι αν η άγρια καταστολή τρομάξει τον κόσμο, τότε πολύ καλύτερα για όλο το κοινοβουλευτικό κατεστημένο. Θα έχουν να προφασίζονται ότι όχι αυτοί, αλλά ο λαός δεν είναι έτοιμος να αντιδράσει στην πράξη.

Η αλήθεια είναι άλλη…

Όμως εμείς ξέρουμε την αλήθεια. Δεν πρέπει να τους αφήσουμε να ξεγελάσουν κανέναν. Ξέρουμε ότι ο λαός δεν είναι ρίψασπις σαν κι αυτούς. Ξέρουμε ότι ο λαός δεν θα κινητοποιηθεί μαζικά αν δεν πειστεί ότι με τον τρόπο αυτό θα τους ρίξει μια και καλή. Κι ξέρουμε επίσης πολύ καλά ότι ο καλύτερος τρόπος για να τους ανατρέψει ο λαός είναι η δουλειά πόρτα την πόρτα. Ο λαός είναι έτοιμος και περιμένει. Περιμένει να πειστεί ότι υπάρχει μια δύναμη ενωτική για τον ίδιο τον λαό και ικανή να το οδηγήσει στη μάχη για την πατρίδα ως το τέλος.

Να γιατί η εκδήλωση στο ΕΜΠ την Δευτέρα στο ΜΑΧ στις 7:00 είναι ότι σπουδαιότερο έχει επιχειρηθεί από την εποχή του κινήματος των πλατειών. Να δώσει πνοή και ηθικό στον κόσμο. Να του δείξουμε ότι μέσα στη γενική διάλυση και την αποτελμάτωση, την αποσύνθεση και τα αλισβερίσια των κομματικών μηχανισμών, υπάρχουν και κάποιοι που ενώνονται, συμπαρατάσσονται βάζοντας πάνω απ’ όλα τα δικά του αιτήματα, την δική του ανάγκη να πάρει πίσω την χώρα του, να κερδίσει την πατρίδα του. Να γιατί η ενεργής συμμετοχή στις διαδικασίες που ξεκινούν από την Δευτέρα στο ΕΜΠ ξεχωρίζει επιτέλους την ήρα από το στάρι, αυτούς που παίζουν με την ζωή του λαού κι αυτούς που είναι διατεθειμένοι να δώσουν την ζωή τους για τον λαό.

Αρνούμαι να βγάλω λεφτά απο το πτώμα της Ελλάδας



Δεν ξέρω με απόλυτη σιγουριά πόσο θα δυσκολέψουν τα πράγματα. Υποθέσεις κάνω αναλύοντας διαρκώς πληροφορίες, ξεσκεπάζοντας την παραπληροφόρηση και βλέποντας με δυναμικό και απροκατάληπτο τρόπο αυτό που υπάρχει μπροστά μου.

Η ως τώρα ταπεινή άποψη μου είναι ότι τα πράγματα θα δυσκολέψουν πάρα πολύ ενώ η πληροφόρηση μου λέει ότι οι Γερμανοί έχουν αποφασίσει να πιέσουν τα πράγματα ακόμα και με ορατό κίνδυνο την έξοδο της Ελλάδας απο την ευρωζώνη πράγμα που και επιθυμούν για πολλούς λόγους αν αντιδράσουμε στο «ελληνικό Νταχάου».

Οι επενδυτές επίσης δεν με έχουν πείσει ότι είναι κάτι παραπάνω απο άθλια κοράκια που διαμελίζουν ένα πτώμα που λέγεται Ελλάδα και το success story, επι του παρόντος τουλάχιστον, δεν με ξεγελά ή πείθει. (Δεν εκφράζω απλά τις δικές μου απόψεις αλλά σοβαρών ανθρώπων που είναι πολύ πολύ κοντά στην τρόικα και την Γερμανική κυβέρνηση).

Δεν γνωρίζω αν η εθνική δυσκολία μας θα είναι αντιμετωπίσιμη σε επίπεδο καταστροφικών εθνικών τραγωδιών είτε γίνει «ειρηνικά» είτε με βίαιη καταστροφή. Σε κάθε περίπτωση όμως ξέρω ότι πρέπει κανείς να προετοιμαστεί για θανάςιμα ανώμαλη προσγείωση.

Χρόνος δεν υπάρχει για ρόζ αυταπάτες. Δεν ξέρω αν η αναγκαστική προσγείωση θα έχει ή όχι επιζώντες και ποιούς. Διαβάζω τις ελληνικές χρηματιστηριακές και οικονομικές εφημερίδες και συχνά νομίζω ότι η Ελλάδα είναι ο ίδιος ο παράδεισος. Εξαίρεση όταν κάποιοι θίγονται προσωπικά…

Επειδή, στην Ελλάδα τουλάχιστον, γνωρίζω τους «πάντες» κατανοώ τα κίνητρα του κάθε μαγαζιού. Θα ήθελα πολύ να τους πιστέψω και εγώ αλλά αδυνατώ….αλλά και να τους πίστευα οι παράπλευρες απώλειες «με στοιχειώνουν». Εύχομαι να είμαι απλά ανεπαρκής, απαισιόδοξος και προκατειλημμένος. Εύχομαι να είμαι τραγικά λάθος.

Η «φιλοσοφία» των αισιόδοξων είναι… «βγάλε λεφτά απο την Ελλάδα είτε χρηματιστηριακά είτε επενδυτικά και το ρίσκο είναι μικρό γιατί η Ελλάδα είναι όμηρος χρέους και μην ασχολείσαι με τους Έλληνες και την μοίρα τους.

Ούτως ή άλλως η Ελλάδα πλέον ανήκει στους δανειστές και η όποια ελληνική κυβέρνηση εκτελεί και θα εκτελεί εντολές ενώ ο λαός έχει και θα έχει νοοτροπία ραγιά».

Αρνούμαι να βγάλω λεφτά απο το πτώμα της Ελλάδας είτε χρηματιστηριακά είτε επενδυτικά, αρνούμαι να ονομάσω επένδυση την λεηλασία και το πλιάτσικο, αρνούμαι να το βουλώσω.

Δεν μπορώ βέβαια με την δουλειά μου να λέω ολοκάθαρα και κάθε φορά αυτό που πιστεύω γιατί θα πάψω να υπάρχω δεν θα σιωπήσω όμως ως ενεργός πολίτης να υπερασπίζομαι την άποψη μου, τον τίμιο και αγωνιστή προδομένο Έλληνα και την δημιουργική Ελλάδα. (Είναι στιγμές που σκέπτομαι να σταματήσω να δουλεύω στην Ελλάδα γιατί θές δεν θές παίζεις το παιγνίδι του σάπιου συστήματος και λερώνεις την υπόληψη σου. Ακόμα δεν το αποφασίζω γιατί πιστεύω ότι είναι χρήσιμο και το επαγγελματικό μου παρόν όσο και αν μπλέκεσαι με το σύστημα).

Όλα αυτά δεν τα λέω γιατί συμπαθώ ή θέλω να είμαι κοντά με τους υφιστάμενους αντιμνημονιακούς τους οποίους τους σιχαίνομαι περισσότερο απο τους μνημονιακούς. Απλά σκέπτομαι, αμφιβάλω, ενδιαφέρομαι, δεν σιωπώ και ενεργώ…
Μήνυμα στο facebook

Πηγή: Τσαντίρι

ΕΠΑΜ Χανίων | ΕΠΑΜ Σφακίων | ΕΠΑΜ Αποκόρωνα | ΕΠΑΜ Κισσάμου | ΕΠΑΜ Σελίνου |

Οι εργάτες φωνάζουν για ψωμί. Οι έμποροι φωνάζουν γι’αγορές. Οι άνεργοι πεινούσαν.Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται Αυτοί που αρπάνε το φαΐ απ’ το τραπέζι. Κηρύχνουν τη λιτότητα. Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσήματα. Ζητάνε θυσίες. Οι χορτάτοι μιλάνε στους πεινασμένους. Για τις μεγάλες εποχές που θα’ ρθουν. Αυτοί που τη χώρα σέρνουνε στην άβυσσο. Λεν πως είναι τέχνη να κυβερνάς το λαό. Είναι πολύ δύσκολη για τους ανθρώπους του λαού.

Bertolt Brecht