Είναι ικανοί για το μεγαλύτερο ψέμα γιατί είναι ικανοί για τα χειρότερα!

Του Δημήτρη Καζάκη

Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια! Έτσι λέει ένα απόφθεγμα του λαού μας. Αυτό είναι γενικά σωστό. Εκτός κι αν έχεις να κάνεις με τους Σαμαροβενιζέλους, όπου το ψέμα είναι τρόπος ζωής, ορισμός της ύπαρξής τους. Είναι ικανοί να σου πουν ότι μέσα στα μαύρα μεσάνυχτα ο ήλιος λάμπει! Αρκεί κάτι τέτοιο να είναι προσοδοφόρο για τους ίδιους και τα αλλότρια συμφέροντα που υπερασπίζονται. Είναι ικανοί για το μεγαλύτερο ψέμα γιατί πολύ απλά είναι ικανοί για τα χειρότερα!

Κι ενώ η χώρα καταρρέει με την ύφεση να έχει μετεξελιχθεί σε «σπιράλ αποπληθωρισμού», πρωτοφανές για την ελληνική οικονομία, ο φερόμενος ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, Σαμαράς με το γνωστό του σπινθηροβόλο βλέμμα αλά Σπιρτούλη επιμένει να λέει: «Τώρα πια δεν ζητάμε κάθε μήνα δανεικά απ’ έξω για να επιβιώσουμε. Καταφέραμε για πρώτη φορά, εδώ και πολλά χρόνια, αυτό που είναι αυτονόητο για κάθε σοβαρή χώρα: να καλύπτουμε μόνοι μας τις άμεσες ανάγκες μας. Αυτό είναι που λέμε το πρωτογενές πλεόνασμα, που κανείς δεν περίμενε να πετύχουμε φέτος. Κι όμως τα καταφέραμε… Κάναμε, έτσι, το πρώτο μεγάλο βήμα για να σταθούμε στα πόδια μας. Και για να ανακτήσουμε την αυτοπεποίθησή μας ως λαός, και την ανεξαρτησία μας ως χώρα. Κάναμε και το δεύτερο μεγάλο βήμα: βάλαμε τέλος στο φαύλο κύκλο της ύφεσης. Μετά από έξι ατέλειωτα, οδυνηρά χρόνια, το 2014 ανατέλλει με προοπτικές Ανάκαμψης. Και με προσδοκίες όλο και ταχύτερης Ανάπτυξης στη συνέχεια. Το πλεόνασμα και η ανάκαμψη δεν είναι γκρίζοι αριθμοί, δεν είναι απλά οικονομικά μεγέθη… Είναι το θεμέλιο της Ανεξαρτησίας μας από δω και μπρος. Είναι το θεμέλιο της Ελπίδας μας για το μέλλον. Κι ακόμα, το μεγαλύτερο μέρος από το φετινό πλεόνασμα θα το επιστρέψουμε στην κοινωνία. Πότε; Στους επόμενους μήνες! Σε ποιους; Μα στους πιο αδύναμους και στους πιο αδικημένους. Όπως ακριβώς έχουμε υποσχεθεί.»

Μάλιστα! Έχει νόημα να πούμε ότι από την αρχή ως το τέλος δεν υπάρχει ούτε ίχνος αλήθειας σ’ αυτή την δήλωση; Έχει κανένα νόημα να θυμίσουμε ότι η ίδια η Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού για το 2014 προβλέπει νέο δανεισμό για το ελληνικό δημόσιο της τάξης των 63,5 δις ευρώ; Έχει νόημα να θυμίσουμε ότι στην ίδια την Εισηγητική Έκθεση του Προϋπολογισμού για το 2014 (σ. 80) προβλέπεται από την ίδια την κυβέρνηση συνολικό έλλειμμα Γενικής Κυβέρνησης της τάξης των 23,1 δις ευρώ, ή 12,6% του ΑΕΠ; Έχει νόημα να σημειώσουμε ότι η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδας στο τελευταίο της Στατιστικό Δελτίο της Οικονομικής Συγκυρίας, τεύχος 152 (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2013), προβλέπει πρωτογενές έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού της τάξης των 708 εκατ. ευρώ, ή 0,4% του ΑΕΠ, ενώ συνολικό έλλειμμα 6,8 δις ευρώ, ή το 3,7% του ΑΕΠ για το 2013 (σ. 133);

Δεν έχει καμιά σημασία τι λένε τα στοιχεία. Ούτε τι βιώνει ο μέσος Έλληνας πολίτης. Η κυβερνώσα συμμορία απλά θα λέει τα δικά της, ότι κι αν συμβαίνει. Προβλέπει ανάκαμψη για το 2014, με τον ίδιο τρόπο που η τρόικα, το ΔΝΤ και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προέβλεπαν ανάκαμψη της Ελλάδας από τα τέλη του 2010. Θυμάστε τα παραμύθια και τα φούμαρα που έλεγαν;

Ούτε έχει κανένα νόημα να πούμε ότι μέσα στις γιορτές η επιδείνωση που επήλθε ήταν πρωτοφανής. Έχει νόημα να θυμίσουμε την είδηση ότι μειωμένος κατά 10% σε σχέση με πέρυσι ήταν ο τζίρος των εμπορικών επιχειρήσεων στη διάρκεια των εορτών και κυμάνθηκε στα 6,8 δισ. ευρώ. «Σε σύγκριση με τη μείωση των εισοδημάτων των καταναλωτών κατά τουλάχιστον 32% πρέπει να μας ικανοποιεί», αναφέρει σε άρθρο του για τη νέα χρονιά ο πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου Βασίλης Κορκίδης. Μάλλον πρόκειται για κακής ποιότητας χιούμορ του κ. προέδρου.

Από μείωση σε μείωση

Υπενθυμίζεται ότι το 2013, σε εμπορικές Α.Ε. και ΕΠΕ οι πωλήσεις και τα μεικτά κέρδη σημείωσαν για πέμπτο συνεχές έτος πτώση, κατά 10,5% και 13,4% αντίστοιχα. Το καθαρό λειτουργικό αποτέλεσμα παρά τον περιορισμό των δαπανών, παρέμεινε ζημιογόνο, ωστόσο, οι ζημίες των επιχειρήσεων περιορίστηκαν σε σχέση με το προηγούμενο έτος. Αν προσθέσει κανείς σ’ αυτό το χαράτσωμα από την εφορία, αλλά και τα τρελά πλέον χρέη προς τα ασφαλιστικά ταμεία, τότε καταλαβαίνουμε γιατί μέσα στις γιορτές εμφανίστηκε ένα τσουνάμι λουκέτων κυρίως μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, ενώ οι απολύσεις ξεπέρασαν κάθε προηγούμενο.

Να θυμηθούμε ότι πέρυσι ο τζίρος μειώθηκε στα 7,6 δισ. ευρώ στην αγορά κατά την περίοδο των εορτών, έναντι 9,2 δισ. ευρώ που ήταν το 2011, σύμφωνα πάλι με δηλώσεις του προέδρου της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ελληνικού Εμπορίου (ΕΣΕΕ), Βασίλη Κορκίδη. Τα μειωμένα έσοδα της χριστουγεννιάτικης περιόδου, που εκτιμώνται σε 20%, αντικατοπτρίζουν την ευρύτερη συρρίκνωση δραστηριότητας που υπέστη ο εμπορικός κλάδος καθ’ όλη τη διάρκεια του 2012, καθώς, όπως δήλωνε ο πρόεδρος της ΕΣΕΕ πέρυσι, ο τζίρος κατέπεσε κατά περίπου 10 δισ. ευρώ, από τα 60 δισ. που ήταν το 2011.

Με τα δεδομένα αυτά ο τζίρος της εορταστικής αγοράς το 2013 έπεσε γύρω στο 11,3% του τζίρου που υπήρχε το 2011. Αν σκεφτεί κανείς ότι η Ελλάδα έχει υποστεί την μεγαλύτερη περικοπή μισθών σ’ ολόκληρη την ΕΕ και ότι οι μισθοί της έχουν βρίσκονται το γ τρίμηνο του 2013 στο 80% των μισθών του 2008 σε τρέχουσες τιμές, καταλαβαίνει κανείς γιατί δεν υπάρχει καμιά δυνατότητα να επιβιώσει η εσωτερική αγορά.

Μάλιστα, τα τελευταία στατιστικά δεδομένα δείχνου μια νέα ραγδαία επιδείνωση τους αμέσως επόμενους μήνες. Ο Γενικός ∆είκτης Κύκλου Εργασιών στη Βιοµηχανία (σύνολο εγχώριας και εξωτερικής αγοράς) του µηνός Οκτωβρίου 2013, σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο ∆είκτη του Οκτωβρίου 2012, παρουσίασε µείωση κατά 9,3%, έναντι αύξησης 18,9% που σηµειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011. Ο µέσος Γενικός ∆είκτης του δωδεκαµήνου Νοεµβρίου 2012 - Οκτωβρίου 2013, σε σύγκριση µε τον ίδιο ∆είκτη του δωδεκαµήνου Νοεµβρίου 2011 - Οκτωβρίου 2012, παρουσίασε µείωση κατά 4,2%, έναντι αύξησης 3,2% που σηµειώθηκε από τη σύγκριση των αντίστοιχων προηγούµενων δωδεκαµήνων.

Ο Γενικός ∆είκτης Νέων Παραγγελιών στη Βιοµηχανία (σύνολο εγχώριας και  εξωτερικής αγοράς) του µηνός Οκτωβρίου 2013, σε σύγκριση µε τον αντίστοιχο  ∆είκτη του Οκτωβρίου 2012, παρουσίασε µείωση κατά 17,5%, έναντι αύξησης 15,3%  που σηµειώθηκε κατά την αντίστοιχη σύγκριση του έτους 2012 προς το 2011. Ο µέσος Γενικός ∆είκτης του δωδεκάµηνου Νοεµβρίου 2012 - Οκτωβρίου 2013, σε  σύγκριση µε τον ίδιο ∆είκτη του δωδεκάµηνου Νοεµβρίου 2011 - Οκτωβρίου 2012,  παρουσίασε µείωση κατά 6,7%, έναντι µείωσης 6,8% που σηµειώθηκε από τη  σύγκριση των αντίστοιχων προηγούµενων δωδεκαµήνων.

Τα δεδομένα αυτά θα έχουν δραματική επίδραση τόσο στο επίπεδο επενδύσεων της ελληνικής οικονομίας, που ήδη είναι από τα 7 χαμηλότερα του πλανήτη, στην απασχόληση τόσο στη βιομηχανία, όσο και στο εμπόριο, όπως και στο εξωτερικό ισοζύγιο μιας και μειωθεί δραστικά η έτσι ή αλλιώς ανεμική εξαγωγική δραστηριότητα της ελληνικής οικονομίας.

Όμως, μην νοιάζεστε. Η κυβερνώσα συμμορία των αφεντικών του κ. Τομπούλογλου και του κ. Κάντα, που αποκάλυψαν μια μικρή παρωνυχίδα του κολοσσιαίου πάρτι με το δημόσιο χρήμα και τις μίζες που συντηρούν τα πολιτικά κόμματα εναλλαγής στην εξουσία, επιμένει: έρχεται η ανάκαμψη το 2014!

Ζητούν μια ακόμη «λευκή επιταγή»

Από την άλλη έχουμε μια αξιωματική αντιπολίτευση που επενδύει στην δική σου απελπισία και στην πιο χυδαία νοοτροπία του δημόσιου υπάλληλου, αλλά και όποιου έχει αλισβερίσια με την εξουσία και αναζητά ασφαλές καταφύγιο. Τι σου λέει η αξιωματική αντιπολίτευση; Άμα βγω στην κυβέρνηση, θα καταφέρω να κάνω ότι δεν συνέβη ποτέ σε καμιά χώρα στην ευρωζώνη. Κι αν δεν τα καταφέρω, ε, τότε βλέπουμε. Ποιος σοβαρός επαγγελματίας, ή εργαζόμενος, αντέχει να δώσει για μια ακόμη φορά «λευκή επιταγή» σε ένα κόμμα, μόνο και μόνο για να φτιάξει μια αριστερή – όπως λέει – κυβέρνηση; Ένα τέτοιο κόμμα που πολιτεύεται με συνθήματα χωρίς να απαντά στο «πώς» θα τα καταφέρει, δεν είναι παρά μια ακόμη παραλλαγή από τα ίδια.

Απευθύνεται μόνο σ’ εκείνους που διακατέχονται από την γνωστή δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία που λέει, άμα έρθει ο ΣΥΡΙΖΑ εγώ δεν θα απολυθώ, ούτε θα μπω σε διαθεσιμότητα και θα συνεχίσω να παίρνω τον μισθουλάκο μου. Κι αν αποτύχει η κυβέρνησή του, τότε βλέπουμε.

Ποιος άλλος εκτός από εκείνον που έχει καβάτζα έναν μισθουλάκο από το δημόσιο, συνοδευμένο με την ανάλογη χυδαία νοοτροπία, μπορεί να θεωρεί λύση την λογική της ανάθεσης με «λευκή επιταγή»; Οι ίδιοι και οι ίδιοι που στήριξαν τα κόμματα της λεηλασίας αυτής της χώρας, γιατί έλπιζαν σε κάποιο ξεροκόμματο, ή ψαροκόκαλο από το μεγάλο φαγοπότι. Να γιατί οι πολιτικές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και της κυβερνώσας ληστοσυμμορίας περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στα στρώματα εκείνα που διακατέχονται από την χυδαία νοοτροπία του βολεψάκια δημόσιου λειτουργού.

Από την μια η κυβέρνηση δημιουργεί ένα νέο είδος κρατικού υπαλλήλου και αξιωματούχου που μπορεί να προσυπογράφει τα πάντα κάτω από το κράτος του φόβου και της βίας. Από την άλλη η αξιωματική αντιπολίτευση λειτουργεί ως καταφύγιο του κάθε ποσαπαίρνη, καθενός που κοιτά μονάχα την πάρτη του και την θεσούλα του. Μόνο αυτό το περίεργο και παρασιτικό είδος της κοινωνίας μπορεί να συγκινηθεί από τα ήξεις-αφήξεις του ΣΥΡΙΖΑ, που μυρίζουν από μακριά ανικανότητα και σκοπιμότητα, ανάλογη μ’ εκείνη του Σαμαροβενιζέλου.

Οι υπόλοιποι, ας πάνε να χαθούνε. Έστω κι αν μιλάμε για την μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων, κυρίως του ιδιωτικού τομέα, των ελευθεροεπαγγελματιών και των μικρομεσαίων που ξέρουν πώς να επενδύουν στην δουλειά τους και αντικειμενικά πάνω τους στηρίζεται ολόκληρη η χώρα.

Για μια ακόμη φορά αυτά τα πιο παραγωγικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας, θα θυσιαστούν στο μόλωχ ενός εντελώς παρασιτικού κρατικού τομέα, εντελώς ξένου και εχθρικού προς την κοινωνία, που έχει δημιουργηθεί κατ’ εικόνα και ομοίωση όσων κομμάτων εναλλαγής συνιστούν το εκάστοτε επίσημο δίπολο της εξουσίας. Ένα δίπολο που το στήνουν οι γνωστοί για την εγκυρότητα και την ανιδιοτέλεια της πληροφόρησης που παρέχουν καναλάρχες με εφεδρεία τις εταιρείες δημοσκόπησης. Με συμμάχους τον ποσαπαίρνη, τον θεσιθήρα, τον βολεψάκια και τον ανόητο που καθορίζουν τελικά το εκλογικό αποτέλεσμα με βάση την λογική του λιγότερου κακού και της «λευκής επιταγής».

Όμως, δεν ζούμε μόνο την κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας και την αποσύνθεση της ελληνικής κοινωνίας. Είναι επίσης σίγουρο ότι ζούμε την βασανιστική αφύπνιση των πιο παραγωγικών στρωμάτων, που δεν θέλουν πια να είναι όμηροι όποιου ψάχνει να βολευτεί κάθε φορά με το λιγότερο κακό. Η ζωή επιτάσσει και εγκυμονεί.

Στο κάτω-κάτω της γραφής αυτά τα πιο υγιή και παραγωγικά στρώματα του ελληνικού λαού, τώρα ξέρουν τι σημαίνουν όλα αυτά που παθαίνουν και που οδηγούν. Ας ρίξουμε μια ματιά στα νούμερα του χρέους.  

Η πορεία του χρέους

Τα στοιχεία είναι της περιόδου 1990-2012 όπου το δημόσιο χρέος της χώρας εκτινάχθηκε και οδήγησε την Ελλάδα στην χρεοκοπία απ’ όπου για να γλυτώσει υπάρχει μόνο ένας τρόπος: να πάρουν τα πιο υγιή και παραγωγικά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας τα πράγματα στα χέρια τους. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει για να γλυτώσουν τον δήμιο, τόσο ο λαός, όσο κι η χώρα.

Το πρώτο πράγμα που αξίζει να σημειώσουμε είναι το γεγονός ότι κυνήγι του πρωτογενούς ελλείμματος δεν είναι τωρινή παράκρουση των κυβερνήσεων της τρόικας. Σ’ ολόκληρη την περίοδο από το 1990 έως το 2001 ήταν η μόνιμη επωδός όλων των κυβερνήσεων που προετοίμαζαν την χώρα για την ενιαία αγορά του Μάαστριχτ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τελικά την είσοδο στο ευρώ. Το αποτέλεσμα ήταν να παρουσιαστεί συσωρευτικό πρωτογενές πλεόνασμα της Γενικής Κυβέρνησης της τάξης των 27,1 δις ευρώ για την περίοδο 1990-2001. Από το 1994 έως και το 2002, πρώτη χρονιά του ευρώ, η Γενική Κυβέρνηση παρουσίαζε συνεχώς πρωτογενές πλεόνασμα.

Και λοιπόν; Τι απέγινε το δημόσιο χρέος; Να θυμηθούμε εδώ ότι η επίτευξη του πρωτογενούς πλεονάσματος και εκείνη την εποχή παρουσιαζόταν ως θαυματουργή λύση για το δημόσιο χρέος. Και αξίζει να σημειώσουμε ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε την διακριτική ευκαιρία να το χρησιμοποιεί όπως εκείνη θέλει. Χωρίς τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί από την τρόϊκα, όπως σήμερα.

Την περίοδο 1990-2001 το σύνολο των τοκοχρεολυσίων του δημόσιου χρέους που πληρώθηκαν από το ελληνικό κράτος υπερβαίνει τα 353 δις ευρώ. Σ’ αυτά όχι μόνο δαπανήθηκε το πρωτογενές πλεόνασμα, αλλά χρειάστηκε το ελληνικό κράτος να δανειστεί εκ νέου άλλα 350 δις ευρώ, εκ των οποίων αγνοείται η τύχη των 24 δις ευρώ. Πρόκειται για ενίσχυση των ιδιωτικών τραπεζών και της κερδοφορίας τους.

Που κατέληξε το δημόσιο χρέος; Από το 1990 έως το 2001 το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 128,7 δις ευρώ. Κι έτσι έφτασε να αποτελεί το 84,7% του δημόσιου χρέους, όπως αυτό είχε διαμορφωθεί το 2001 την τελευταία χρονιά της δραχμής. Το ενδιαφέρον ποιο είναι; Το 1990 το δημόσιο χρέος ανερχόταν σε 23,1 δις ευρώ. Έως το 2001 το ελληνικό κράτος πλήρωσε 350 δις ευρώ σε τοκοχρεωλύσια εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους. Και πόσο έμεινε να χρωστά στις 31/12/2001; 151.9 δις ευρώ! Δηλαδή μέσα σε μια δεκαετία το ελληνικό δημόσιο βρέθηκε να πληρώνει ως εξυπηρέτηση του χρέους και να φορτώνεται ως νέο χρέος συνολικά κοντά στα 502 δις ευρώ! Με άλλα λόγια σχεδόν 22 φορές το δημόσιο χρέος που είχε η Ελλάδα το 1990. Που σημαίνει ότι κατά μέσο όρο σ’ ολόκληρη αυτή την δεκαετία το ελληνικό κράτος, αναγκαζόταν κάθε χρόνο να φορτώνεται με εξυπηρέτηση και νέο χρέος πάνω από 2 φορές το δημόσιο χρέος του 1990. Κάθε χρόνο. Η ληστεία και η τοκογλυφία με το δημόσιο χρέος σ’ ολόκληρο το μεγαλείο της.

Ποιος ευθύνεται γι’ αυτήν την κατάντια; Οι  κυβερνήσεις Μητσοτάκη, Παπανδρέου και Σημίτη. Οι τρεις αυτές κυβερνήσεις συνέβαλαν σχεδόν με το 85% του δημόσιου χρέους που είχε η Ελλάδα στις 31/12/2001! Όπως γνωρίζουμε την 1/1/2002 ο Σημίτης σε μια κακόγουστη – ίδιον του επιπέδου και της αισθητικής της κυβέρνησής του – φιέστα μας εμφάνισε το νέο κοινό νόμισμα, το ευρώ. Τι συνέβη την περίοδο 2002-2009, δηλαδή την περίοδο του ευρώ;

Πρώτα-πρώτα, το πρωτογενές πλεόνασμα εξανεμίστηκε και η χώρα μπήκε σε έναν ακόμη φαύλο κύκλο πρωτογενών ελλειμμάτων προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα ελλείμματα που άφηναν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και να ενισχυθεί μια πλασματική άνοδος του ΑΕΠ, που επέτρεπε στον Σημίτη και μετά τον Καραμανλή να μιλάνε για «ισχυρή Ελλάδα στο ισχυρό ευρώ». Κολοκύθια με την ρίγανη. Η πλασματική άνοδος του ΑΕΠ στηρίχθηκε σε μια άγρια λεηλασία του δημόσιου χρήματος με διαρκώς διογκούμενα ελλείμματα και νέα εκτίναξη του δανεισμού.

Έτσι την περίοδο του 2002-2009 το συσσωρεμένο πρωτογενές έλλειμμα έφτασε στα 49,3 δις ευρώ, εκ των οποίων τα 35,4 δις ευρώ, δηλαδή το 72%, δημιουργήθηκε το 2008 και 2009, χρονιές της κυβέρνησης Καραμανλή και της απλόχερης πολιτικής ενίσχυσης της κερδοφορίας των τραπεζών. Το σύνολο των τοκοχρεολυσίων που κλήθηκε να πληρώσει το ελληνικό κράτος την ίδια περίοδο, την περίοδο του ευρώ, ανήλθαν σε 370,5 δις ευρώ. 17,5 δις ευρώ περισσότερα από την προηγούμενη δεκαετία της δραχμής. Πόσα χρειάστηκε να δανειστεί το ελληνικό δημόσιο για να καλύψει ελλείμματα και τοκοχρεωλύσια; Πάνω από 436,6 δις ευρώ. Από αυτά τα 16,7 πήγαν υπέρ των εγχώριων τραπεζών.

Τι σημαίνουν όλα αυτά; Το δημόσιο χρέος του 2001 ήταν 151,9 δις ευρώ. Για εξυπηρετηθεί αυτό το χρέος μέχρι το 2009 χρειάστηκε το ελληνικό δημόσιο να δανειστεί και να πληρώσει 370,5 δις ευρώ τοκοχρεωλύσια. Παρ’ όλα αυτά στις 31/12/2009 το δημόσιο χρέος είχε φτάσει σχεδόν στα 300 δις ευρώ. Δηλαδή αυξήθηκε κατά 147,8 δις ευρώ σε σχέση με το 2001. Με άλλα λόγια το δημόσιο χρέος με το ευρώ σχεδόν διπλασιάστηκε μέσα σε μια επταετία, παρά το γεγονός ότι στοίχισε 2,5 φορές το δημόσιο χρέος του 2001 σε εξυπηρέτηση τοκοχρεολυσίων.

Την περίοδο 2010-2012 η Ελλάδα τέθηκε υπό αποικιακή κηδεμονία και ελεγχόμενη χρεοκοπία. Το συσσωρευμένο πρωτογενές έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης έφτασε μέσα σε τρία χρόνια τα 23,6 δις ευρώ. Τα τοκοχρεωλύσια που κλήθηκε να πληρώσει το ελληνικό κράτος σε συνθήκες ελεύθερης πτώσης, έφτασαν τα 220,6 δις ευρώ. Όσο ένα ετήσιο ΑΕΠ της Ελλάδας αυτής της περιόδου.

Ο νέος δανεισμός του ελληνικού κράτους την ίδια περίοδο ανήλθε σε 297,2 δις ευρώ, εκ των οποίων τα 178,9 δις ευρώ προέρχονται από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό στήριξης. Από αυτόν το νέο δανεισμό τα 53 δις ευρώ πήγαν απευθείας στις τράπεζες. Από τα αυτά, τα 40,1 δις ευρώ ήταν μέρος της χρηματοδότησης του γνωστού PSI. Και η λεηλασία συνεχίζεται….

Δημόσιο χρέος και εξυπηρέτηση 1990-2012, εκατ. ευρώ.
	Πρωτογενές αποτέλεσμα Γενικής Κυβέρνησης	Πιστωτικά Έσοδα	Σύνολο τοκοχρεολυσίων Δημοσίου Χρέους	(1) + (3) – (2)	ΔΗΜΟΣΙΟ ΧΡΕΟΣ
	(1)	(2)	(3)	(4)	(5)
2012	-7.771,0	133.949,7	86.064,0	40.114,7	303.928,0
2011	-4.981,0	97.723,0	79.191,0	13.551,0	355.141,0
2010	-10.860,0	65.575,0	55.373,0	-658,0	329.514,0
2009	-24.190,0	105.256,0	78.364,0	2.702,0	299.690,0
2008	-11.210,0	69.660,7	63.127,9	-4.677,2	263.284,0
2007	-4.405,0	61.366,6	56.646,6	315,0	239.300,0
2006	-2.794,0	37.154,8	34.179,5	181,3	224.204,0
2005	-1.872,0	44.796,6	35.153,1	7.771,5	195.421,0
2004	-4.765,0	50.047,9	40.641,2	4.641,7	183.157,0
2003	-1.267,0	37.968,2	32.272,2	4.429,0	168.025,0
2002	1.161,0	30.336,2	30.182,8	1.314,4	159.214,0
2001	2.954,4	16.763,9	23.353,3	-3.635,0	151.869,0
2000	4.964,4	24.470,4	29.037,0	397,8	140.971,0
1999	5.430,4	28.282,2	30.978,9	2.733,7	122.334,7
1998	5.124,6	34.091,8	35.996,1	3.220,3	155.679,0
1997	3.701,5	43.986,0	44.452,8	3.234,6	114.864,3
1996	3.793,2	38.518,4	39.223,7	3.087,9	107.666,4
1995	1.941,8	35.526,7	36.019,2	1.449,3	95.013,3
1994	3.325,0	37.030,7	31.421,8	8.933,9	73.171,1
1993	-478,0	27.439,7	22.454,5	4.507,2	52.447,8
1992	-408,0	32.689,6	32.285,5	-3,9	66.094,9
1991	-676,0	19.498,0	18.119,1	702,9	31.351,0
1990	-2.558,0	11.665,7	9.729,1	-621,3	23.133,2
ΠΗΓΗ: Eurostat

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 5/1/2014

Το έθνος παράγει πολιτισμό. Παράγει διαφορετικότητα. Και ο εθνικός πολιτισμός είναι πρώτα από όλα ένας λαϊκός πολιτισμός.

Το έθνος παράγει πολιτισμό. Παράγει διαφορετικότητα.

Αυτή η διαφορετικότητα στα πολιτισμικά στοιχεία, και επιπλέον η ιστορική συγγένεια της καταγωγής των μελών (το μεγάλο σόϊ), είναι το περιεχόμενο της εθνικής ταυτότητας.

Ο εθνικός πολιτισμός είναι πρώτα από όλα ένας λαϊκός πολιτισμός.

Από τα τραγούδια, τις διηγήσεις και τις παροιμίες, μέχρι την αρχιτεκτονική σπιτιών, ναών, καραβιών και γεφυριών.

Και από τα ζώα που εκτρέφει, τα δέντρα και τα φυτά που καλλιεργεί, μέχρι τα υλικά, -όπως η πέτρα, ο ασβέστης, ο πηλός, το γυαλί και ο μπρούντζος- που χρησιμοποιεί για τα τεχνουργήματα, τα δοχεία, τα εργαλεία και τα καλλιτεχνήματά του.

Από τα χρώματα που διαλέγει για να βάψει τα σπίτια, τους ναούς και τα πλεούμενά του, μέχρι τα πλεκτά του, τα υφαντά του και τις συνταγές των φαγητών και των γλυκισμάτων του.

Και από τον σιδερά, τον μεταλλοτεχνίτη, τον χτίστη και τον ναυπηγό, μέχρι τον καπετάνιο, τον λαϊκό ποιητή, την μαία και τον θεραπευτή του.
Και ακόμα, ένα από τα πιο σημαντικά, ο εθνικός λαϊκός πολιτισμός περιλαμβάνει τις παραδόσεις, τις ΑΞΙΕΣ και τα ΗΘΗ, τα κοινωνικά ιδανικά εκείνα, που συγκροτούν τους ανθρώπινους χαρακτήρες και τον συλλογικό χαρακτήρα του λαού και του έθνους.

Ολα αυτά τα καθαρά ΛΑΪΚΑ στοιχεία τα παράγει το έθνος-λαός, πολύ πολύ πριν αναπτύξει λόγιο πολιτισμό και επιστήμες.

Και όλα αυτά, τα καθαρά ΛΑΪΚΑ στοιχεία, είναι τα ΘΕΜΕΛΙΩΔΗ εκείνα στοιχεία που συνθέτουν την εθνική του ταυτότητα και την εθνική του διαφορετικότητα.

Είναι τα θεμελιώδη εκείνα στοιχεία πάνω στα οποία στηρίζεται η συνειδητοποίηση μιας εθνικής κοινωνίας πως αποτελεί ένα διακριτό και ξεχωριστό σύνολο ανθρώπων. Είναι τα θεμελιώδη εκείνα στοιχεία πάνω στα οποία στηρίζεται αυτό που λέμε ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ.

Το έθνος παράγει πολιτισμό. Λαϊκό πολιτισμό.

Είναι ο διαφορετικός του πολιτισμός που κάνει το κάθε έθνος διακριτό από τα άλλα. Είναι αυτός ο διαφορετικός πολιτισμός, μαζί με την ιστορική συγγένεια της καταγωγής των μελών (το μεγάλο σόϊ), που μας δίνει την εθνική ταυτότητα και την εθνική συνείδηση.
Ενα έθνος λοιπόν συγκροτείται από την στιγμή εκείνη που θα αρχίσει να παράγει τον δικό του διαφορετικό πολιτισμό και τα μέλη του θα αποκτήσουν την ιδέα της ιστορικής συγγένειας και της κοινής καταγωγής.

Είναι αυτή η εθνική διαφορετικότητα που μάχεται ο διαχρονικός παγκόσμιος εξουσιαστής, ο ιμπεριαλισμός, από την εποχή ακόμα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Και θέλει να κάνει όλα τα έθνη ένα έθνος. Και που βρήκε στις μέρες μας, στην πανάρχαιη και λυσσαλέα μάχη του αυτή έναντι του έθνους, ανέλπιστο σύμμαχό του την εθνομηδενιστική αριστερά.

Διότι έθνη υπάρχουν από την αυγή του χρόνου.

Και είναι αυτή η εθνική διαφορετικότητα, η κοινωνική διαφορετικότητα, το στοιχείο εκείνο που τελικά παράγει την αξίωση του έθνους για αυτο-νομία και αυτο-κυβέρνηση. Δηλαδή για ελευθερία. Και για συμμετοχή ΟΛΩΝ των μελών του έθνους στην διακυβέρνησή του. Δηλαδή την αξίωση για δημοκρατία.

Πηγή: Θραξ Αναρμόδιος

Ο Δ. Καζάκης στον Maximum FM της Αλεξανδρούπολης, το Σάββατο 30 Δεκεμβρίου 2013

Οδηγίες για όσους πλήρωσαν τα τέλη κυκλοφορίας με 1 ευρώ

Ανακοίνωση με την οποία υποδεικνύει το πως θα πρέπει να κινηθούν στο εξής όσοι αποφάσισαν να συνταχθούν με το κάλεσμα και πλήρωσαν τέλη για το ΙΧ τους με 1 ευρο, εξέδωσε ο Γιώργος Καλούδης.
Ο επικεφαλής της παράταξης «Επτανησιακή Αναγέννηση», αφού υπογραμμίζει ότι 1.200 περίπου πολίτες της Κέρκυρας αποφάσισαν να καταθέσουν 1 ευρώ στο ΤΠΚΔ ως αντίτιμο για το τέλος κυκλοφορίας του αυτοκινήτου τους, λόγω της κακής κατάστασης του οδικού δικτύου του νησιού, αναφέρει τα όσα από εδώ και πέρα θα πρέπει να κάνουν και το πως θα πρέπει να αντιδράσουν οι πολίτες αυτοί σε περίπτωση ελέγχου της Τροχαίας ή κλήση από τον Έφορο.

Οι οδηγίες Καλούδη:

Α. ΕΓΓΡΑΦΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ’ ΧΕΤΕ ΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΑΣ
 
1.Το αποδεικτικό του εξώδικου προς τον Προϊστάμενο του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, που είναι πλήρης απόδειξη προσφοράς και κατάθεσης του 1 ευρώ για τέλη κυκλοφορίας, το έχετε τοποθετημένο μαζί με το ασφαλιστήριο στην ειδική θήκη που έχει επικολληθεί εσωτερικά στο τζάμι σας ή το έχετε πάντα μαζί σας σε ένα συρτάρι. Πάντα να έχετε, για λόγους ασφαλείας και μένα αντίγραφο στο σπίτι σας, όπως κανονικά πρέπει να’ χετε, ως εφεδρικό μέτρο αυτοπροστασίας και για τα δίπλωμα οδήγησης, άδεια κυκλοφορίας, ασφαλιστήριο κλπ, για τη περίπτωση κλοπής κλπ.

2. Μαζί θα’ χετε και τις 2 διατάξεις του άρθρου 20.2 του Συντάγματος και του άρθρου 6 του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, που σας επισυνάπτω, και οι οποίες ρητά ορίζουν ότι:
«Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερόμενου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του.» και

«Άρθρο 6: Προηγούμενη ακρόαση του ενδιαφερόμενου.

1. Οι διοικητικές αρχές πριν από κάθε ενέργεια ή μέτρο σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων συγκεκριμένου προσώπου, οφείλουν να καλούν τον ενδιαφερόμενο να εκφράσει τις απόψεις του, εγγράφως ή προφορικώς, ως προς τα σχετικά ζητήματα.

2. Η κλήση προς ακρόαση είναι έγγραφη, αναφέρει τον τόπο, την ημέρα της ακρόασης. Ο ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα να λάβει γνώση των σχετικών αποδεικτικών στοιχείων και να προβεί σε ανταπόδειξη. Η τήρηση της προαναφερόμενης διαδικασίας, καθώς και η λήψη υπόψη των απόψεων του ενδιαφερομένου, πρέπει να προκύπτουν από την αιτιολογία της διοικητικής πράξης. Το υιοθετούμενο μέτρο πρέπει να λαμβάνεται μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα από την ακρόαση του ενδιαφερόμενου.

3. Αν η άμεση λήψη του δυσμενούς μέτρου είναι αναγκαία για την αποτροπή κινδύνου ή λόγω επιτακτικού δημόσιου συμφέροντος, είναι κατ’ εξαίρεση, δυνατή η, χωρίς προηγούμενη κλήση του ενδιαφερομένου, ρύθμιση. Αν η κατάσταση που ρυθμίστηκε είναι δυνατόν να μεταβληθεί, η διοικητική αρχή μέσα σε χρονικό διάστημα 15 ημερών καλεί τον ενδιαφερόμενο να εκφράσει τις απόψεις του σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους, οπότε και προβαίνει σε τυχόν νέα ρύθμιση. Αν η πιο πάνω προθεσμία παρέλθει άπρακτη, το μέτρο παύει αυτοδικαίως, και χωρίς άλλη ενέργεια, να ισχύει.

4. Οι διατάξεις των παρ. 1 και 2 εφαρμόζονται και όταν οι σχετικές με τη δυσμενή διοικητική πράξη διατάξεις προβλέπουν δυνατότητα άσκησης διοικητικής προσφυγής».

Β. ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΡΟΧΑΙΑΣ

2. Εάν σας σταματήσει τροχονόμος και σας ζητήσει το σήμα θα του μιλήσετε ευγενικά, στον πληθυντικό και θα του δώσετε το εξώδικο πληρωμής 1 ευρώ, θα του πείτε ότι τόσο αξίζουν οι δρόμοι της Κέρκυρας, και θα του ζητήσετε να διαβάσει τους 12 λόγους που αναφέρουμε, και αποτελούν τεκμηρίωση της πληρωμής του 1 ευρώ.
3. Εάν σας πεί ότι θα «γράψει παράβαση», τότε θα του ζητήσετε να σας καλέσει εγγράφως με κληση προς ακρόαση, σύμφωνα με τα παραπάνω άρθρα που θα του δείξετε.
4. Εάν επιμείνει να σας δώσει κλήση, μιλώντας του πάντα ευγενικά και στον πληθυντικό, θα του ζητήσετε να γράψει πάνω στη κλήση την αιτιολογία του δηλ. γιατί απορρίπτει κάθε έναν από τους 12 νομικά και ουσιαστικά βάσιμους λόγους που αναφέρουμε. Θα σας εφοδιάσω και με μία σχετική επιστολή-αίτημα την οποία θα του επιδώσετε και θα σας υπογράψει ότι έλαβε γνώση του αιτήματος και του επιδόθηκε.
5. Εάν παρόλα αυτά επιμείνει και σας γράψει, θα του πείτε ευχαριστώ και θα μου φέρετε την επόμενη ημέρα τη κλήση για να προετοιμαστούμε για τη ποινική δίκη.

Γ. ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΕΦΟΡΙΑΣ

6. Ο Οικονομικός Έφορος δεν έχει το δικαίωμα να βεβαιώσει κανένα ποσότων ληστρικών τελών κυκλοφορίας σε βεβαιωτικό κατάλογο οφειλής πριν μας καλέσει γραπτά σε γραπτές εξηγήσεις, δηλ. πριν μας καλέσει με γραπτή κλήση να του εξηγήσουμε τους λόγους που πληρώσαμε μόνον 1 ευρώ. Εάν τυχόν προχωρήσει σε βεβαίωση χωρίς να μας καλέσει γραπτώς να απαντήσουμε με γραπτό υπόμνημα τότε θα έχει παρανομήσει, θα έχει διαπράξει τα ποινικά εγκλήματα της παράβασης καθήκοντος, της εκβίασης,της καταπίεσης (και ανάλογα με τη περίπτωση και άλλα) θα του υποβάλλουμε μήνυση και θα έχει θεμελιώσει και δικαίωμά μας για αποζημίωση για ηθική βλάβη (ενδεικτικά να ζητήσουμε αποζημίωση 10.000€ ο καθένας). Σ.χ.τ. με τις υποχρεώσεις του Οικονομικού Έφορου και η ΠΟΛ 1093/2009 (ΝΟΜΟΣ 526221)
7. ΕΆΝ και όταν σας καλέσει γραπτά, με γραπτή κλήτευση να του εκθέσουμε τους λόγους πληρωμής του 1 ευρώ, τότε θα μου φέρετε αμέσως τη κλήση για να συντάξω το Υπόμνημα. 8. Ο Έφορος με βάση το Σύνταγμα και τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας είναι υποχρεωμένος να εκδώσει αιτιολογημένη πράξη για έναν από τους 12 λόγους που αναφέρουμε, π.χ. για να προχωρήσει σε βεβαίωση πρέπει στη πράξη που θα εκδώσει να γράψει ότι οι δρόμοι της Κέρκυρας-(Ηρακλειου) είναι καλοί, ότι το τέλος δεν είναι ανταποδοτικό, κλπ
Εάν γράψει κάτι τέτοιο θα έχει διαπράξει και πάλι παράβαση καθήκοντος κλπ. Και θα του κάνουμε μήνυση και για ψευδή βεβαίωση και θα ζητήσουμε και αποζημίωση.
Εάν ο Έφορος δεν γράψει στη πράξη του τίποτα και πάλι θα έχει διαπράξει παράβαση καθήκοντος, κ.λ.π και η πράξη του θα ακυρωθεί από τα Διοικητικά Δικαστήρια για έλλειψη αιτιολογίας, σύμφωνα με τη πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Σε κάθε περίπτωση μου φέρνετε αμέσως ότι έγγραφο σας δώσουν, για να ασκήσουμε τα νόμιμα δικαιώματά μας. Όπως για 5 συνεχόμενα χρόνια έχω και γραπτά δηλώσει, όλες τις ενέργειες, εάν χρειαστούν, τις καλύπτω νομικά σε Δικαστήρια κλπ χωρίς ούτε 1 ευρώ αμοιβή.
Επίσης να ξέρετε, (επειδή κάποιοι αρουραίοι κυβερνητικοί-Μνημονιακοί, για να συκοφαντήσουν τον αγώνα μας και να αποτρέψουν περισσότερο κόσμο να συμμετάσχει, διέδωσαν σε γνώση τους το αισχρό ψέμμα ότι εγώ δήθεν πλήρωσα τα τέλη), όπως και γραπτά και δημόσια έχω δηλώσει, για 5 συνεχόμενα χρόνια ΔΕΝ ΕΧΩ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΕΛΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ.

Οι χίλιοι διακόσιοι/ες Κερκυραίοι/ες που ανταποκρίθηκαν στο φετινό κάλεσμα, παρά τη τρομοκρατία και τους εκβιασμούς που άσκησαν οι Μνημονιακοί-Κυβερνητικοί, είναι τεράστιος αριθμός.
Χρειάζεται υπομονή. Με υπομονή ο δίκαιος αγώνας μας για τα Νησιά μας θα κερδηθεί.

Πηγή: Αγώνας της Κρήτης

Σαμαράς στην αυστριακή εφημερίδα «Kurier»: Δεν κοιμάμαι τα βράδια λόγω της ανεργίας

Την πρώτη του συνέντευξη για το 2014 παραχώρησε στην αυστριακή εφημερίδα «Kurier» ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς. Στη συνέντευξη ο Πρωθυπουργός αναφέρεται στην ελληνική προεδρία, στην ασκούμενη πολιτική, η οποία όπως σημειώνει η εφημερίδα βγάζει την Ελλάδα από το περιθώριο, όπου βρισκόταν το 2010 και το 2011, αλλά και στη Χρυσή Αυγη, για την οποία υπάρχει έντονη ανησυχία στην Ευρώπη. Η συνέντευξη δόθηκε στο περιθώριο της επίσκεψης του επιτρόπου Ενέργειας, Γιοχάνες Χαν, και τιτλοφορείται «Κόκκινο χαλί για τους επενδυτές».

Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ως στρατηγικούς στόχους της ελληνικής προεδρίας την τραπεζική ένωση αλλά και τις πολιτικές ανάπτυξης στην Ευρωζώνη, με έμφαση στην τόνωση της απασχόλησης, ενώ αναφέρεται ακόμα και στη μετανάστευση, την οποία χαρακτηρίζει ως «σημαντικό πρόβλημα». Ο κ. Σαμαράς δηλώνει με έμφαση στο θέμα της ανεργίας των νέων ανθρώπων πως προβληματίζεται τόσο, ώστε δεν μπορεί να κοιμηθεί κάποια βράδια (!), ενώ περιγράφει τις δράσεις της ελληνικής κυβέρνησης σε αυτό τον τομέα, αναφερόμενος στην ενθάρρυνση ίδρυσης start-up επιχειρήσεων, στην απασχόληση στον τουρισμό αλλά και στο κόκκινο χαλί που στρώνει η ελληνική κυβέρνηση στους επενδυτές, οι οποίοι με τη σειρά τους θα δημιουργήσουν νέες θέσεις απασχόλησης.

Στη συνέχεια της συνέντευξης, ο κ. Σαμαράς αναφέρεται στο ζήτημα της μετανάστευσης που θα βρεθεί στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής ατζέντας για το 2014. Ο πρωθυπουργός τονίζει πως ο αριθμός των μεταναστών στην Ελλάδα ισούται με τον αριθμό των ανέργων, κάτι το οποίο, όπως αναφέρει, δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που θα μπορούσε να βλάψει την κοινωνική συνοχή. Ο κ. Σαμαράς τάσσεται υπέρ μιας κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής για τη μετανάστευση, τονίζοντας πως δεν αρκεί η Ε.Ε. να αντιδρά σε περιπτώσεις όπως η Λαμπεντούζα, ενώ επιτίθεται με πολύ σκληρά λόγια σε αυτούς που μεταφέρουν μετανάστες, χαρακτηρίζοντάς τους ως «μαφία» που πρέπει να χτυπηθεί.

Η εφημερίδα «Kurier» διαπιστώνει πως υπό την πρωθυπουργία του κ. Σαμαρά η χώρα έχει σταθεροποιηθεί οικονομικά, αναφέροντας χαρακτηριστικά το παράδειγμα του πρωτογενούς πλεονάσματος και της πρόβλεψης για θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης το 2014. Ο πρωθυπουργός σημειώνει χαρακτηριστικά πως «μετά από έξι χρόνια ύφεσης, αυξανόμενης ανεργίας και μεγάλων θυσιών του λαού, εισπράξαμε το 2013 περισσότερα από όσα ξοδέψαμε». Όσο για το τι έκανε; Ο κ. Σαμαράς αναφέρει πως έκανε «τα μαθήματά του» (Hausaufgaben στα Γερμανικά, προσφιλής έκφραση του Γερμανού ΥΠΟΙΚ, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε) και προώθησε διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Στην ερώτηση της εφημερίδας για την απορρόφηση των κοινοτικών κονδυλίων, ο πρωθυπουργός αναφέρει πως δεν πηγαίνουν μόνο στις υποδομές αλλά και σε μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, ενώ σημειώνει πως τα χρήματα στηριζουν την καινοτομία και συμβάλλουν στη δημιουργία ενός νέου επενδυτικού κλίματος για γρηγορότερη ανάπτυξη και δομικές μεταρρυθμίσεις.

Η τελευταία ερώτηση του δημοσιογράφου της «Kurier» αφορά τη δυνητική απαγόρευση της Χρυσής Αυγής, με τον Πρωθυπουργό να τονίζει πως τα ηγετικά της στελέχη ήδη βρίσκονται στη φυλακή και πως η δικαιοσύνη λειτουργεί. Ο κ. Σαμαράς σημειώνει πως γι’ αυτόν «αποτελεί ντροπή πως ένα νεοναζιστικό κόμμα βρίσκεται στη Βουλή», υπογραμμίζει όμως πως οι ψηφοφόροι της Χρυσής Αυγής δεν είναι νεοναζί αλλά στηρίζουν το κόμμα λόγω ύφεσης και ανεργίας. Ο πρωθυπουργός καταλήγει πως δεν χρειάζονται επιπλέον όπλα για την αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων, αντίθετα τονίζει πως «στη μάχη κατά των νεοναζί επιστρατεύουμε τα όπλα που μας παρέχει η δημοκρατία».

Στη συνέχεια η αυστριακή εφημερίδα φιλοξενεί ένα προφίλ του Αντώνη Σαμαρά ,ένα εγκωμιαστικό σχόλιο για «την πιο φθηνή προεδρία της Ε.Ε.» αλλά και ένα μικρό ρεπορτάζ για τα σημάδια ανάκαμψης της χώρας μας.

Επιμέλεια: Γιώργος Ευγενίδης

Πηγή: KoolNews

Αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Πού να φανεί η αισιοδοξία μέσα στην αιθαλομίχλη της βρώμικης πολιτικής; Πού να επιβιώσει το χαμόγελο μέσα στους μορφασμούς του πόνου; Ποιός θα το έλεγε πριν από μερικά χρόνια πως το 2013 θα ήταν μια χρονιά που θα ζεσταινόμασταν με τζάκια και μαγκάλια, που θα μιλούσαμε για απολύσεις ανθρώπων σαν να μιλάγαμε για τη σωτηρία του κόσμου, που θα μετράγαμε νεκρούς με την ευκολία στατιστικής αναισθησίας;
Τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα και από τα ψέματα του Βενιζέλου,πιο εμφανή από τα αδιέξοδα του Σαμαρά,πιο απλά από τον πολιτικό τυχωδιοκτισμό του Μπίστη. Αφήστε τις δικαιολογίες που ακούτε για ό,τι συμβαίνει και δείτε απλώς αυτό που συμβαίνει. Η χώρα καταστρέφεται.Άδειασαν τις τσέπες και τώρα ετοιμάζονται να πάρουν και τη γη. Φτιάχνουν μια Ελλάδα φτωχών που δουλεύει για μια ομάδα πολύ πλούσιων. Κυβερνά μια ομάδα μαφιόζων, όχι πολιτικά μαφιόζων, αλλά μαφιόζων με την έννοια που το λένε στα ποινικά διαστήρια της Ιταλίας. Κάνουν νόμους για τη φάρα τους, για τους χρηματοδότες τους οι οποίοι πληρώνονται με ζεστό κρατικό χρήμα. Είτε αυτό είναι οι δουλειές που παίρνουν από το μισητό κατά τα άλλα Δημόσια, είτε είναι η Δημόσια περιουσία που θα αγοράσουν σε τιμές που εντυπωσιάζουν ακόμη και αυτή τη φτωχή μάνα του Στουρνάρα.

Κυβερνάνε ληστές που σε μερικά χρόνια θα αποκαλύψουν κάποιοι Κάντες, αλλά θα είναι αργά. Όχι δεν υπάρχει έλληνας που να ξεπουλάει έτσι τη χώρα, επειδή έχει μια πολιτική άποψη. Μόνο  όποιος παίρνει προδοτικά ανταλλάγματα το κάνει.

Δεν καταστρέφεις έτσι Πανεπιστήμια,Νοσοκομεία,υποδομές της χώρας,φτιάχνονας νόμους νύχτα, αν δεν έχεις μεγάλο προσωπικό όφελος. Δεν φτάνεις στο σημείο να θεωρείς τον λαό σου εχθρό, φροντίζοντας να τον τρομοκρατείς κάθε μέρα μέσα από τα κανάλια που σε κρατάνε στην εξουσία, αν δεν πιστεύεις πως πραγματικά είναι εχθρός σου.

Αύριο ξημερώνει μια καινούρια μέρα. Αυτό δεν μπορούν να το αποφύγουν. Κάθε ποσοτική μεταβολή, δημιουργεί διαλεκτικά μια ποιοτική μεταβολή. Ο κόσμος τον οποίο πιέζουν, οι άνθρωποι τους οποίους εξαπατούν,οι πολίτες των οποίων βιάζουν τη λογική θα αναζητήσουν μια άλλη έκφραση. Προσπαθούν να το καθυστερήσουν ή ακόμη χειρότερα να το αποτρέψουν, πιστεύοντας και οι ίδιοι την αυταπάτη που καλλιεργούν για τους άλλους. Στον αντίποδα των υποσχέσεων που δίνουν με ευκολία, αναπαράγουν την απαισιοδοξία και τις θεωρίες αναποτελεσματικότητας. Αν δεν μπορούν να σε πείσουν να πας μαζί τους, προσπαθούν να σε κάνουν να πιστέψεις πως τίποτα δεν αλάζει έτσι κι αλλιώς. Το πρώτο που χτυπάνε είναι η αισιοδοξία. Θέλουν να σέρνεσαι στους δρόμους της Αθήνας με σκυμμένο κεφάλι, κάνοντας το σταυρό σου που εσύ δεν τρως απ τα σκουπίδια. Αν χρειαστεί βάζουν σε θέσεις υπουργών τις καρικατούρες που θα βρίζεις για να εκτονώνεσαι. Αναρωτηθήκατε ποιός σοβαρός άνθρωπος, θα αναλάμβανε να κάνει τη βρώμικη  δουλειά του Άδωνη στο χώρο της Υγείας και πόσο θα άντεχε; Βάζουν λοιπόν τον Άδωνη για να εκτονώνεται η αντίδραση μέσα στην αποσβεστική λειτουργία ενός “καραγκιόζη” που θα έλεγε και ο ίδιος.

Θέλουν η αισιοδοξία σου να αρχίζει και να τελειώνει στις δηλώσεις Στουρνάρα πως το 2014 θα βγούμε στις αγορές. Θέλουν όταν αναρωτιέσαι τι συμβαίνει, να υπάρχει πρόχειρη μια Παναγία δια στόματος Σαμαρά να εγγυηθεί το μέλλον που δεν μπορεί ο ίδιος. Προσπαθούν να σε κάνουν να πιστέψεις πως ο Βενιζέλος πρέπει να υπάρχει για πάντα, όσο και αν τον σιχαίνεσαι, όχι γιατί είναι απαραίτητος, αλλά γιατί απλώς υπάρχει από πάντα.

Ξημερώνει μια καινούρια μέρα όμως. Απλώς σβήσε την τηλεόραση και άνοιξε τα μάτια. 

Πηγή: Το Κουτί της Πανδώρας