ΜΑ ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ ΚΑΨΑΝΕ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ;

Του ΑΝΔΡΕΑ ΖΑΦΕΙΡΗ

Ο εμπρησμός των διοδίων της Μαλακάσας από κατοίκους της περιοχής , που ουσιαστικά μετατρέπονται σε κατοίκους ενός ιδιότυπου χωρο-οικονομικού apartheid, γίνεται μετά την απόφαση κυβέρνησης και εργολαβικών κοινοπραξιών να επιβληθούν νέες αυξήσεις έως 60% στις τιμές των διοδίων και να «προσθέσουν » νέους μετωπικούς και πλευρικούς σταθμούς
Οι κοινοπραξίες που κατασκευάζουν τα έργα και οι τράπεζες (από τη γαλλική Vinci και τη γερμανική Hochtief μέχρι την ΕΛΛΑΚΤΩΡ) προβάλλουν ως άλλοθι για την κατάρρευση των οδικών αξόνων τη μείωση κατά 50% στην κυκλοφορία λόγω κρίσης. Με συνολικό προϋπολογισμό 7 δισ. ευρώ για τους τέσσερις αυτοκινητόδρομους, οι (ευρωπαίοι και ιθαγενείς) εργολάβοι έχουν ως σήμερα εισπράξει πάνω από 1,5 δισ. από τα διόδια, ενώ θα συνεχίσουν να εισπράττουν ως το 2041, αφού η διάρκεια των συμβάσεων επεκτάθηκε από τα 30 στα 33 χρόνια.

Όμως υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια:

Πριν από τη διακοπή των έργων είχαν πάρει , με βάση τις αρχικές συμβάσεις του 2007, σημαντικό μέρος της δημόσιας συμμετοχής, παρόλο που τα έργα ήταν εκτός χρονοδιαγραμμάτων υλοποίησης. Από πρόσφατα στοιχεία του υπουργείου Υποδομών προκύπτουν τα εξής στοιχεία ως προς τη συμμετοχή του Δημοσίου:

ΟΛΥΜΠΙΑ ΟΔΟΣ. Από το σύνολο των 607,6 εκατ. ευρώ της συμβολής του Δημοσίου είχαν ήδη καταβληθεί τα 242 εκατ. ενώ τα έργα έχουν υλοποιηθεί μόλις κατά 29%.

ΙΟΝΙΑ ΟΔΟΣ. Το κόστος των κατασκευασμένων έργων ανέρχεται στα 354,2 εκατ. ευρώ, ενώ η κοινοπραξία έχει εισπράξει 220,5 εκατ. από το δημόσιο, εκτός από τα 441 εκατ. από τα διόδια. Έχει υλοποιήσει μόλις το 31% των έργων.

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΔΡΟΜΟΣ ΑΙΓΑΙΟΥ. Στο συγκεκριμένο έργο είχε δοθεί από το 2009 πρόσθετο κονδύλι 169 εκατ. ευρώ ανεβάζοντας τη συνολική κρατική ενίσχυση στα 296,4 εκατ. ευρώ.

Τον Δεκέμβριο είχε κατατεθεί στη Βουλή η συμφωνία Χρυσοχοϊδη για την τροποποίηση των τεσσάρων συμβάσεων παραχώρησης των κεντρικών οδικών , συμφωνία που παρουσιάστηκε ως απαραίτητη για να «ξεπαγώσουν» τα έργα που είχαν σταματήσει εδώ και τρία χρόνια.

Με την συμφωνία αυτή μετατράπηκαν οι υποχρεώσεις των εργολάβων, των παραχωρησιούχων και των τραπεζών σε ξεκάθαρη κρατική ενίσχυση! Το Δημόσιο θα πρέπει να καλύψει το χρηματοδοτικό κενό των έργων (ύψους 1,14 δισ. ευρώ )αυξάνοντας τη χρηματοδοτική του συμβολή, ενώ από τις συμβάσεις αφαιρούνται από τα έργα 280 χιλιόμετρα οδοστρώματος!

Το συνολικό ποσό των αποζημιώσεων που θα δοθούν στους εργολάβους και τους παραχωρησιούχους ανέρχεται σε επιπλέον 574 εκατομμύρια ευρώ και πρέπει να προστεθεί στα , συνολικά πάνω από, 3 δισ. ευρώ που έχουν δοθεί μέχρι τώρα.

Στην συμφωνία περιλαμβάνεται και πρόσθετη πρόβλεψη ότι το Δημόσιο δεσμεύεται πώς θα ενισχύσει τα έργα κατά την περίοδο της λειτουργίας τους μέσω των εσόδων που αυτό δικαιούται, μέσω δηλαδή μηχανισμού «ανακύκλωσης εσόδων». Το Δημόσιο δεν θα εισπράξει τα έσοδα που δικαιούται, αν δεν καλυφθούν πρώτα οι δαπάνες λειτουργίας, τα έξοδα των δανειακών συμβάσεων και το προβλεπόμενο κέρδος των παραχωρησιούχων! Σύμφωνα με την εισήγηση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, η απώλεια εσόδων του κράτους μπορεί να φτάσει ακόμη και τα 9 δισ. ευρώ!

Ουσιαστικά επαναλαμβάνεται ότι έχει συμβεί και με την Αττική Οδό. Η Αττική Οδός θα έπρεπε να είχε ήδη παραδοθεί στο Δημόσιο από τους ιδιώτες μεγαλοεργολάβους με βάση αυτή τη σύμβαση.
Η σύμβαση παραχώρησης, που υπογράφηκε το 1996 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, προβλέπει ότι η εκμετάλλευση από τους εργολάβους μπορεί να διαρκέσει από 18 έως 23 χρόνια (δηλαδή από το 2019 έως το 2024). Ωστόσο, υπήρχε ρήτρα με βάση την οποία μπορεί να παραδοθεί και νωρίτερα στο Δημόσιο, εφόσον έχει γίνει η αποπληρωμή των δανείων και η επιστροφή των ιδίων κεφαλαίων (των κεφαλαίων δηλαδή που υποτίθεται έβαλαν οι ίδιοι στο έργο) με μια ελάχιστη απόδοση 11,6%.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, το έργο κόστισε 1,3 δισ. ευρώ, από τα οποία το 32% (420 εκατ. ευρώ) κατέβαλε το Δημόσιο. Γύρω στα 675 εκατ. ευρώ ήταν τα δάνεια που σύναψαν οι εργολάβοι με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου. Περίπου 175 εκατ. ευρώ ήταν η ίδια συμμετοχή των εργολάβων στο έργο και για να το εγκαταλείψουν θα έπρεπε να τους επιστραφούν με μια απόδοση 11,6%, δηλαδή να πάρουν 20,30 εκατ. ευρώ παραπάνω.

Τα συνολικά έσοδα μέχρι τώρα έχουν ξεπεράσει όχι μόνο το ύψος των δανείων και των ιδίων κεφαλαίων, αλλά και το συνολικό κόστος του έργου! Όμως το έργο δεν επιστρέφει.

Οι μεγαλοεργολάβοι της Αττικής Οδού, εκτός από την εταιρεία «Αττική Οδός ΑΕ», έχουν φτιάξει άλλες τρεις εταιρείες : την «Αττικές Διαδρομές ΑΕ» , την «Αττικές Τηλεπικοινωνίες ΑΕ» και την «Αττικοί Σταθμοί ΑΕ». Τα κέρδη όλων αυτών των εταιρειών(που υπερβαίνουν κατά πολύ τα 20,3 εκ. της ρήτρας επιστροφής) παρότι μοιράζονται ως μερίσματα στους μεγαλοεργολάβους δε συνυπολογίζονται στο 11,6% της απόδοσης των ιδίων κεφαλαίων, επειδή υπολογίζονται ως… «έξοδα λειτουργίας» της «Αττική Οδός ΑΕ»!

Έτσι με αυτό τον « τρόπο» παρατείνεται η σύμβαση, αποκομίζοντας τεράστια κέρδη .

Και μια άλλη μικρή λεπτομέρεια. Η Αττική Οδός αναφέρεται ότι έχει υπερκοστολογηθεί τουλάχιστον τρείς φορές . Κατασκευάστηκε δηλαδή αποκλειστικά με τη συμμετοχή του Ελληνικού δημόσιου, δηλαδή μόνο με τα έσοδα από τη φορολόγηση των εργαζομένων .

Τελικά η μόνη ρήτρα είναι η ρήτρα διάσωσης των «μεγαλοεργολάβων»(ελληνικών και ευρωπαϊκών επιχειρηματικών ομίλων) , η οποία , στην ελληνική της εκδοχή, είναι ρήτρα διάσωσης και των κυρίαρχων ΜΜΕ . Χωρίς τον διασωθέντα Μπόμπολα το ΜEGA , με χρέη 190 εκατ. ευρώ και 20 εκατ. ευρώ ζημιές ανά οικονομικό έτος, δεν θα μπορούσε να συνεχίζει να πληροφορεί τον ελληνικό λαό.

Έτσι, την επόμενη φορά που θα βλέπεις την Όλγα, τον Παύλο και τον Κώστα να καταδικάζουν, με 60% παραπάνω πάθος από την προηγούμενη, τη βία των βαρβάρων μην αναρωτηθείς γιατί… Τώρα ξέρεις! Δευτέρα 10 Φεβρουαρίου 2014

Πηγή: ISKRA

Οργανώνουν εθνική τραγωδία

Του Δημήτρη Καζάκη

Δυνάμεις κατοχής, ντόπιες και ξένες, προετοιμάζουν τον ακρωτηριασμό της χώρας και τη μετατροπή της σε χώρο τοποθέτησης κεφαλαίων.

Η κοροϊδία δεν έχει όρια. Θυμάστε τι έλεγε ο φερόμενος ως πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο διάγγελμά του διαμέσου τηλεόρασης στις 30/12; Αφού υπερηφάνως μας είπε ότι πέτυχε (στο όνειρό του) το πρωτογενές πλεόνασμα και την ανάκαμψη που θα την δουν μόνο όσοι βλέπουν τα ραπανάκια ανάποδα, μας διαβεβαίωσε: «Είναι το θεμέλιο της Ανεξαρτησίας μας από δω και μπρος. Είναι το θεμέλιο της Ελπίδας μας για το μέλλον… Ακόμα το 2014 η Ελλάδα θα βγει ξανά στις αγορές, θα αρχίσει να γίνεται μια φυσιολογική χώρα, όπως όλες οι άλλες. Τη νέα χρονιά το ελληνικό χρέος θα ανακηρυχθεί και επίσημα βιώσιμο, χωρίς δηλαδή ανάγκη νέου δανεισμού και χωρίς νέα Μνημόνια. Τηρήσαμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας και οι εταίροι μας θα τηρήσουν στο ακέραιο τις δικές τους. Το 2014 θα κάνουμε και το μεγάλο βήμα να βγούμε από το Μνημόνιο.»

Έτσι είναι όταν είσαι δουλοπρεπής, εθελόδουλος και δωσίλογος από τα γεννοφάσκια σου. Το θεμέλιο της Ανεξαρτησίας μας κατά το εν λόγω κύριο δεν είναι η κατοχύρωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ελληνικού λαού, δεν είναι η υπεράσπιση της πατρίδας απέναντι σε κάθε ενδεχόμενη απειλή, δεν είναι η προστασία της χώρας και του λαού της και προπαντός δεν είναι ο αγώνας του λαού για τα δίκαιά του, αλλά η πειθήνια υποταγή στις απαιτήσεις των «εταίρων» μας. Έτσι θα γίνουμε μια «φυσιολογική χώρα». Όταν θα μάθουμε να «τηρούμε στο ακέραιο τις δεσμεύσεις μας» με την φρούδα ελπίδα ότι οι αποικιοκράτες «εταίροι» μας θα «τηρήσουν στο ακέραιο τις δικές τους.» Ο όρκος πίστης του δωσίλογου από απαρχής ελληνικού κράτους.

Αποθέωση του δωσιλογισμού

Τι διαφορετικό έλεγε ο Τσολάκογλου όταν στις 29 Απριλίου 1941 απευθύνθηκε στον ελληνικό λαό με προκήρυξη για να του εξηγήσει ότι από πατριωτισμό και εθνικό συμφέρον αναλάμβανε την διακυβέρνηση του τόπου υπό ναζιστική κατοχή; «Πρέπει ν’ αναλάβωμεν την τύχην της Χώρας σθεναρώς εις τα χέρια μας και ν’ ατενίζωμεν κατάματα την σκληράν πραγματικότητα. Δια ν’ ανταποκριθώμεν είς ταύτα απεφάσισα… να σχηματίσω υπό την Προεδρίαν μου Κυβέρησιν, ήτις θα εξασκή την εξουσίαν της… εδραζομένην επί μόνης κυριάρχου θελήσεως του Ελληνικού λαού.» Προσέξτε θράσος δωσίλογου. Αναλαμβάνει την διακυβέρνηση της χώρας σε συνθήκες στρατιωτικής κατοχής «εδραζομένην επί μόνης κυριάρχου θελήσεως του Ελληνικού λαού.» Ποιας κυριάρχου θελήσεως; Ο Ελληνικός λαός τότε είχε τόσο κυρίαρχη θέληση, όσο και σήμερα. Η διαφορά ήταν ο κοινοβουλευτικός φερετζές που τότε δεν χρειαζόταν μια και είχε επιτευχθεί η στρατιωτική κατοχή από τους ναζί.

Κι ο Τσολάκογλου συνέχιζε: «Αυτή θα είνε η μόνη νόμιμος Κυβέρνησις εν Ελλάδι και θα έχη ως εντολήν και μοναδικόν προορισμόν, τη συγκαταθέσει των δυνάμεων κατοχής, ν’ αποκαταστήση την ησυχίαν και την τάξιν εις τον δυστυχισμένον αυτόν τόπον και να χαρίση εις τον Ελληνικόν Λαόν την ασφάλειαν δια μιας υπευθύνου και δραστηρίας ενεργείας, ώστε καινείς να μη αισθάνεται τον εαυτόν του υπό τας σημερινάς δυσκόλους και τραγικάς στιγμάς, ως απροστάτευτον.»

Όπως ο Σαμαράς σήμερα, έτσι κι ο Τσολάκογλου τότε προάσπιζε το ελληνικό συμφέρον, «τη συγκαταθέσει των δυνάμεων κατοχής», που σήμερα οι δωσίλογοι τους αποκαλούν «εταίρους» και με την προϋπόθεση ότι ο λαός θα παραιτηθεί από κάθε αγώνα για την ανεξαρτησία του. Όπως και σήμερα, οι δυνάμεις κατοχής θέλουν την πολιτική βιτρίνα των δωσιλόγων προκειμένου όπως έλεγε κι ο Τσολάκογλου «καθένας από Σας θα αισθάνεται ότι υφίσταται Ελληνική Κυβέρνησις, ήτις στοργικώς και με όλας τα δυνάμεις θα προσπαθή να σας ανακουφίση από το βαρύ φορτίον που επεσώρευσεν ο πόλεμος.» Βάλτε στη θέση του πολέμου το χρέος και θα δείτε την ίδια και απαράλλαχτη ομοιότητα των παλιών με τους σύγχρονους δωσίλογους.

Κι ο Τσολάκογλου έκλεινε την προκήρυξή του με τον ίδιο τρόπο που μιλούν και οι σημερινοί δωσίλογοι: «Εφεξής δε, μακράν παντός ξένου συμφέροντος και οδηγούμενοι απλώς και μόνον από το ακραιφνές Ελληνικόν συμφέρον, ας προσπαθήσωμεν να ζήση η Ελλάς και να εξασφαλισθή εκ νέου εις τον Λαόν της η ειρήνη και η εργασία.» Η διαφορά με τον Σαμαρά βρίσκεται στο γεγονός ότι ο σημερινός κατοχικός πρωθυπουργός δεν πρόδωσε με συνθηκολόγηση κατά την διάρκεια της μάχης, όπως ο Τσολάκογλου, αλλά πριν καν δοθεί οποιαδήποτε μάχη. Με όπλο το χρέος παρέδωσε αμαχητί την ανεξαρτησία της Ελλάδας και τον λαό της με τα ίδια προσχήματα που πάντα χρησιμοποιούν οι δωσίλογοι.

Οι τσάμπα μάγκες της κυβέρνησης

Όσο για το κατά πόσο γλυτώσαμε από τα δάνεια, ήδη η κυβέρνηση έχει συμφωνήσει εκ προοιμίου με ένα νέο χρηματοδοτικό πακέτο που συζητούν οι «εταίροι» της κεκλισμένων των θυρών και φυσικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού. Απλά, ως συνήθως, το παίζει «βαρύ πεπόνι» για εσωτερική κατανάλωση. Για να νομίζουν όλοι εμείς οι υπόδουλοι νέοι δουλοπάροικοι ότι «υφίσταται Ελληνική Κυβέρνησις, ήτις στοργικώς και με όλας τα δυνάμεις θα προσπαθή να σας ανακουφίση από το βαρύ φορτίον…», όπως έλεγε κι ο Τσολάκογλου.

Να τι διαβάζουμε στις 3/2 σε κατευθυνόμενα ρεπορτάζ από την κυβέρνηση:

«Προϋποθέσεις για να αποδεχθεί ένα νέο δάνειο από την Ευρωζώνη φέρεται να θέτει η Ελλάδα. Η κυβέρνηση εμφανίζεται να ξεκαθαρίζει πως δεν θα αποδεχθεί νέο Μνημόνιο με νέα δημοσιονομικά μέτρα. Κληθείς να σχολιάσει δημοσίευμα του γερμανικού περιοδικού του Spiegel, που μιλούσε για ένα νέο πρόγραμμα βοήθειας προς την Ελλάδα ανώτατος παράγοντας του υπουργείου Οικονομικών εμφανίσθηκε θετικός. Ο ίδιος, όμως, τόνισε πως δάνειο με νέα μετρά και όρους που δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί δεν είναι κάτι που θα προτιμήσει η κυβέρνηση. «Είμαστε θετικοί σε νέο πακέτο, εφόσον δεν υπάρχουν δημοσιονομικά μέτρα, αλλά μόνο μέτρα διαρθρωτικού χαρακτήρα», τόνισε. Αναφερόμενος στη συνάντηση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, του Γάλλου υπουργού Οικονομικών Πιερ Μοσκοβισί και στελεχών του ΔΝΤ, της ΕΕ και της ΕΚΤ στο περιθώριο του τελευταίου Eurogroup στις Βρυξέλλες ο ίδιος ξεκαθάρισε πως ήταν εν γνώσει της ελληνικής πλευράς. «Ήταν για το καλό της Ελλάδας», είπε.»

Νέο πακέτο σημαίνει νέα μέτρα

Μας έρχεται νέο πακέτο οσονούπω. Και οι συνεννοήσεις όπως πάντα στο παρασκήνιο. Είναι «για το καλό της Ελλάδας», μας λένε κι εμείς οφείλουμε να το υποστούμε.

Στις 25/1/2014 ο Κλάους Ρέγκλινγκ, επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM), ρωτήθηκε σχετικά με το εάν η Ελλάδα θα χρειαστεί ένα τρίτο Μνημόνιο, αλλά και υπό ποιους όρους θα μπορούσε να χορηγηθεί πρόσθετη στήριξη στη χώρα. Για το θέμα o εκπρόσωπος του ESM δήλωσε χαρακτηριστικά τα εξής:

«Είναι πολύ νωρίς για να εκτιμηθεί οριστικά το κατά πόσον η Ελλάδα θα χρειαστεί ένα τρίτο πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας. Αν ωστόσο αυτό απαιτηθεί, είναι σαφές ότι θα είναι σημαντικά μικρότερο από ό,τι τα προηγούμενα προγράμματα. Σε κάθε περίπτωση, η Συνθήκη του ESM είναι σαφής: Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας δεν μπορεί να χορηγήσει ένα δάνειο χωρίς όρους. Κάθε αίτηση για πρόγραμμα βοήθειας, εγκρίνεται μόνο έναντι προϋποθέσεων. Αυτό σημαίνει ότι η δικαιούχος χώρα πρέπει να υπογράψει Μνημόνιο.»

Από την μεριά της η γερμανική κυβέρνηση θέλει να ενισχύσει τη στήριξή της προς την Ελλάδα και με άλλους τρόπους, πέρα από την καθαρή οικονομική βοήθεια, με μια «συντονισμένη εταιρική βοήθεια ανοικοδόμησης» αναφέρεται σε έγγραφο του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, προς τα μέλη του ομοσπονδιακού Κοινοβουλίου, έγγραφο που επικαλείται το πρακτορείο Reuters (3/2).

Τι σημαίνει και με άλλους τρόπους; Σύμφωνα με τη γερμανική υπηρεσία του πρακτορείου Reuters, ο υφυπουργός Οικονομικών Στέφεν Κάμπετερ εξηγεί στους βουλευτές ότι «το υπουργείο Εξωτερικών έχει συμφωνήσει να αναλάβει τον συντονισμό μεταξύ των υπουργείων, καθώς μόνο με χρήματα δεν μπορεί να βοηθηθεί η χώρα» και επιβεβαιώνει, με το βλέμμα στραμμένο στη συζήτηση για ένα νέο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, ότι η γερμανική κυβέρνηση είναι «υπό ξεκάθαρους όρους» έτοιμη να μιλήσει για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για τη χώρα.

Καταλάβατε; Το υπουργείο Εξωτερικών θα αναλάβει το «συντονισμό μεταξύ των υπουργείων» αυτής της ρημαδοχώρας. Κατά τ’ άλλα δεν υφίσταται θέμα εθνικής κυριαρχίας, ούτε βεβαίως κατοχής της Ελλάδας.

Αυτό που συζητούν κεκλεισμένων των θυρών οι αποικιοκράτες της Ευρώπης για την Ελλάδα, είναι το καθεστώς κυριότητας της χώρας. Δηλαδή το πέρασμα της κυριότητας της χώρας σε άλλα χέρια. Όχι μόνο της δημόσιας περιουσίας με την μεταφορά της κυριότητάς της στον ESM, αλλά και της ιδιωτικής περιουσίας που βρίσκεται πλέον υπερχρεωμένη στις τράπεζες και στην κατοχική εφορία, μαζί και της εδαφικής επικράτειας. Αυτό ονομάζουν «διαρθρωτική μεταρρύθμιση».

Όποιος νομίζει ότι απλά τα πράγματα θα πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο μόνο ή κυρίως με όρους φτωχοποίησης του πληθυσμού, τότε πλανάται πλάνην οικτρά. Ετοιμάζεται μια νέα εθνική τραγωδία σε βάρος της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Μια εθνική τραγωδία όπου θα δούμε τον ακρωτηριασμό της χώρας και την μετατροπή της από χώρα σε χώρο τοποθέτησης κεφαλαίων. Ο ίδιος ο λαός της θα πάψει να υφίσταται ως νομική προσωπικότητα και θα διαμελιστεί σε ποικίλες «πληθυσμιακές οντότητες» ανά περιφέρεια και δήμο.

Ετοιμάζεται λοιπόν μια εθνική τραγωδία που μπροστά της ο εθνικός διχασμός του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, θα είναι κάτι ασήμαντο και δευτερεύον. Θα μάθουμε από την καλή κι από την ανάποδη τι σημαίνει προσφυγιά στον ίδιο μας τον τόπο και θα γνωρίσουμε από πρώτο χέρι τι σήμαινε για την ελληνική «πληθυσμιακή οντότητα» της Σμύρνης ο «συνωστισμός στο λιμάνι», όπως τον έχει αποκαλέσει η μυθιστοριογράφος Ρεπούση.

Διαμελισμός και πόλεμος

Όποιος νομίζει ότι όλα αυτά είναι υπερβολές, ας το καλοσκεφτεί. Ας σκεφτεί τι έχει συμβεί μέσα σε τρία χρόνια. Ας σκεφτεί γιατί έχουμε πολιτικές δυνάμεις της δεξιάς και της αριστεράς που θεωρούν αδιάφορο ή δευτερεύον το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας στον σημερινό κόσμο. Ειδικά σε συνθήκες σαν τις σημερινές όπου η αποικιακή κατοχή έχει επιβληθεί στην χώρα μας. Ας σκεφτεί τι έπαθαν και που κατέληξαν όσοι λαοί ξέχασαν ότι μόνο όταν υπερασπίζεται κανείς τα δίκαιά του, τα δικαιώματά του με πρώτο το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, έχει ελπίδα να γλυτώσει τα χειρότερα. Αλλιώς τα πολύ χειρότερα θα ακολουθούν τα χειρότερα μέχρις ότου καταλήξει η Ελλάδα σε «οντότητα», δηλαδή χώρος, ο οποίος δεν θα πληροί ούτε καν τα βασικά κριτήρια αυτόνομου κράτους.

Αξίζει τον κόπο να θυμίσουμε ότι σύμφωνα τον ορισμό της Συνθήκης του Μοντεβιδέο του 1933  «το κράτος για συνιστά πρόσωπο του διεθνούς δικαίου πρέπει να κατέχει τα ακόλουθα προσόντα: (α) ένας μόνιμος πληθυσμός (β) μια καθορισμένη περιοχή (γ) κυβέρνηση και (δ) ικανότητα να εισαγάγει στις σχέσεις με τα άλλα κράτη.» Ας τα πάρουμε ένα-ένα. Ο μόνιμος πληθυσμός βρίσκεται υπό καθεστώς βίαιης συρρίκνωσης είτε μέσω του εξαναγκασμού του σε μετανάστευση, είτε των συνθηκών διαβίωσης που εξοντώνουν μαζικά τους πιο αδύναμους και μειώνουν τις γεννήσεις.

Ποια ακριβώς είναι η καθορισμένη εδαφική επικράτεια της Ελλάδας σήμερα; Να θυμηθούμε ότι ήδη ο κατακερματισμός της εδαφικής επικράτειας έχει προετοιμαστεί με τον Καλλικράτη και την «διεδαφική συνεργασία» των περιφερειών. Επίσης με την υπογραφή του TAP, δηλαδή του αγωγού από το Αζερμπαϊτζάν έως την Αδριατική παρέδωσαν στην κοινοπραξία την κυριότητα και τον έλεγχο της Μακεδονίας και της Θράκης. Είναι τυχαίο που η κυβέρνηση δεν έθεσε καν θέμα πληρωμής τελών διέλευσης του αγωγού, όπως συμβαίνει με όλα τα κυρίαρχα κράτη όταν αγωγός διασχίζει την εδαφική επικράτειά τους; Όχι βέβαια. Η εκχώρηση αυτή θα συνοδευτεί ακόμη και με πόλεμο προκειμένου να κατοχυρωθεί ως «γκρίζα ζώνη» στη συνείδηση των Ελλήνων. Όπως ακριβώς έγινε και με τα Ίμια.

Έχουμε έως το 2016 να ανατρέψουμε το καθεστώς και να προλάβουμε την εθνική τραγωδία που προετοιμάζουν. Το 2016 λέγεται ότι η κατασκευή του αγωγού θα βρίσκεται σε τελική φάση. Αυτό που τους ενδιαφέρει δεν είναι η παράδοση υγροποιημένου αερίου από το Αζερμπαϊτζάν στην Ενωμένη Ευρώπη, αλλά οι κορυφαίες γεωστρατηγικές μεταβολές που θα επέλθουν απ’ όπου θα περάσει ο αγωγός.

Για την κυβέρνηση τι να πει κανείς. Η κυβέρνηση σήμερα είναι τόσο ελληνική, όσο και η κυβέρνηση Τσολάκογλου στην κατοχή, ή όσο ήταν οι κυβερνήσεις την εποχής του εμφυλίου. Θυμίζουμε ότι ο εκδότης της Καθημερινής Γεώργιος Βλάχος, γνωστό βλαστάρι του δωσιλογισμού τόσο κατά την κατοχή, όσο και κατόπιν, έγραφε στις 25/8/1946: «Από την τύχης της Ελλάδος, του Έθνους μας, της Φυλής μας, ζήτημα είνε αν έχει αφεθεί εις την διαχείρισίν μας ένα ελάχιστον ποσοστόν.» Ανάλογα κι ο έτερος πυλώνας της κατοχικής λογικής, η εφημερίδα του Λαμπράκη, Το Βήμα, έγραφε στις 28/8/1946: «Υπό τας σημερινάς συνθήκας της κατοχής και συνολικής εξουσιάσεως της χώρας παρά των Βρετανών, αι ελληνικαί κυβερνήσεις έχουν τόσο περιορισμένην αυτοτέλεια και ανεξαρτησίαν, ώστε σχεδόν να μην έχει ενδιαφέρον για την Αγγλίαν ποίος θα είναι επικεφαλής αυτών.»

Και να φανταστεί κανείς ότι στις 31 Μαρτίου 1946 είχαν διεξαχθεί εκλογές υπό την εποπτεία της Συμμαχικής Αποστολής των Παρατηρητών, η οποία στην έκθεσή της υποστήριζε ότι οι εκλογές «διεξήχθησαν ελεύθεραι και δίκαιαι, ηρέμως και με τάξιν, δυνάμεναι να παραβληθώσι ως προς την ευπρέπειαν προς τας εν Γαλλία, Μεγάλη Βρετανία και Ηνωμαίναις Πολιτείας» και ότι το αποτέλεσμά τους «αντιπροσωπεύει την πραγματικήν και έγκυρον ετυμηγορίαν του Ελληνικού Λαού» (Ελευθερία, 12/4/1946).

Η παγίδα του εμφυλιακού διαχωρισμού δεξιάς-αριστεράς

Την εποχή εκείνη μ’ ένα ΕΑΜ να αντιπροσωπεύει την εθνική ενότητα του λαού που σφυρηλατήθηκε κατά την ναζιστική κατοχή, οι δυνάμεις του δωσιλογισμού χρειάζονταν τα όπλα και τον ανοιχτό εμφύλιο για να επιβληθούν και να επικρατήσουν διαμέσου μιας νέας κατοχής. Της κατοχής των Βρετανών και ύστερα των Αμερικανών υπό το δόγμα Τρούμαν.

Σήμερα δεν υπάρχει ακόμη το αντίπαλο δέος. Δεν έχει αναδειχθεί ακόμη ένα νέο ΕΑΜ που θα συσπειρώνει την μεγάλη πλειοψηφία του λαού, δεξιούς και αριστερούς, στον αγώνα για την εθνική ανεξαρτησία, την λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική χειραφέτηση. Η δεξιά έχει παραδοθεί στην παραδοσιακή εθελοδουλία των ηγετών της, ενώ η αριστερά συνιστά μέρος του προβλήματος καθώς έχει εγκαταλείψει προ πολλού τον αγώνα για τα δίκαια του λαού και της χώρας. Κι έτσι το δωσίλογο καθεστώς αισθάνεται ασφαλές. Μπορεί να προχωρά ήσυχα-ήσυχα στην εξουθένωση και στην εξόντωση του λαού προετοιμάζοντας βήμα το βήμα τον εθνικό ακρωτηριασμό και την διάλυση της χώρας.

Ο πόλεμος που εγκυμονεί η σημερινή κατάσταση, η σημερινή πορεία του λαού και της χώρας προς την άβυσσο, δεν είναι σαν τον εμφύλιο. Ο λαός σήμερα δεν είναι χωρισμένος σε πολιτικές παρατάξεις. Έστω κι αν κάνουν τα αδύνατα, δυνατά όλοι να πολώσουν τον ελληνικό λαό ανάμεσα σε μια φασιστική ακροδεξιά που σήμερα καλείται όχι μόνο εντός της Ελλάδος, αλλά σ’ ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση να εκμαυλίσει τα πατριωτικά αισθήματα των λαών και να ταυτίσει τον αγώνα για εθνική ανεξαρτησία όχι με την δημοκρατία, αλλά με μια φυλετική νέα τάξη στην Ευρώπη.

Από την άλλη καλείται η αριστερά, η επίσημη κρατικοδίαιτη αριστερά, εκείνη που έχει προδώσει τα αιτήματα της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας να λειτουργήσει ως ταφόπλακα των λαών στο όνομα ενός «διεθνισμού», που δεν είναι τίποτε περισσότερο από την προπαγάνδα του ζυγού σε διεθνές επίπεδο με πρόσχημα τον «διεθνισμό».

Η κατάσταση μας πάει ολοταχώς σε εθνική τραγωδία. Όπως πάμε είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα ζήσουμε ξανά πόλεμο στο έδαφός μας. Όχι εμφύλιο, αλλά πόλεμο επιβολής τετελεσμένων. Με την κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του να έχει παραδοθεί στο καθεστώς κατοχής. Με την ανώτατη δικαιοσύνη να νομιμοποιεί την πορεία της χώρας προς την άβυσσο και τις ένοπλες δυνάμεις στην χειρότερη κατάσταση που έχουν βρεθεί ποτέ, ποιος είναι εκείνος που θα αντιστρέψει αυτή την πορεία; Μόνο ο λαός.

Αρκεί να μην πέσει στην χειρότερη παγίδα που του στήνουν αυτήν την εποχή: να επιλέξει με όρους αριστεράς ή δεξιάς. Τώρα προέχει η στράτευση στο εθνικό, το πατριωτικό καθήκον. Πάνω και πέρα από δεξιά-αριστερά. Και για να γίνει αυτό οφείλουμε να λυτρωθούμε ως λαός μια και καλή από όλους τους επιγόνους του εμφυλίου, αλλά κι αυτούς που νοσταλγούν τον εμφύλιο.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 9/2/2014

Η Κύπρος σε κίνδυνο!

Του Δημήτρη Καζάκη

Οι Αναστασιάδης και Σαμαράς συνωμοτούν για την ολοκληρωτική εκποίηση της Κύπρου. Μετά την καταστροφή που υπέστη η Κυπριακή δημοκρατία από την ευρωζώνη, μια καταστροφή πολύ χειρότερη από εκείνη του Αττίλα, σέρνεται σε μια ταπεινωτική συνθηκολόγηση προκειμένου να εξυπηρετηθούν καλύτερα τα αποικιοκρατικά συμφέροντα Ευρωπαίων και Αμερικανών.

Το κράτος της ελεύθερης Κύπρου καλείται να αυτοκαταλυθεί προς όφελος της Τουρκικής επικυριαρχίας υπό την σκέπη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την οικονομία παραδομένη κυριολεκτικά στους αποικιοκράτες της ευρωζώνης, η κυβέρνηση Αναστασιάδη, αντί να σταθεί στο ύψος του πατριωτικού καθήκοντος και να ευθυγραμμιστεί με την θέληση της μεγάλης πλειοψηφίας του κυπριακού λαού που ζητά την έξοδο από το ευρώ, νοιάζεται μόνο για την παραμονή της στην ΕΕ.

Η δήλωσή του Αναστασιάδη ότι το επιδιωκόμενο Κοινό Ανακοινωθέν «θα διασφαλίζει την παρουσία μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά το πιο σημαντικό: θα εξασφαλίζει ανθρώπινα δικαιώματα και την υλοποίηση του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε όλη την επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας», τα λέει όλα. Υλοποίηση του «ευρωπαϊκού κεκτημένου» σ’ όλη την επικράτεια του νησιού, σημαίνει παράδοση άνευ όρων της οικονομίας της Κυπριακής δημοκρατίας στην Τουρκία υπό την αποικιοκρατική επιτήρηση των Βρυξελλών.

Με τον τρόπο αυτό θα εισαχθεί στην κυπριακή οικονομία η τουρκική λίρα και επίσημα ως διπλό κατοχικό νόμισμα δίπλα στο ευρώ.

Τώρα φαίνεται καθαρά πώς η Κύπρος δεν δέχτηκε απλά το ολέθριο πλήγμα από την ευρωζώνη μόνο και μόνο ως πειραματόζωο προκειμένου τα επιτελεία της να εισάγουν το «κούρεμα» των αποταμιεύσεων ως πολιτική στήριξης των τραπεζών. Η Κύπρος φαίνεται επίσης να έχει επιλεγεί για να δοκιμαστεί και μια ακόμη συνταγή απελπισίας, το διπλό νόμισμα. Δίπλα στο όλο και πιο δυσεύρετο για του Κυπρίους και την κυπριακή οικονομία «σκληρό» ευρώ, θα εισαχθεί επίσημα ως δεύτερο «μαλακό» νόμισμα για εσωτερική κατανάλωση η τουρκική λίρα.

Με τον τρόπο αυτό θα ανοίξει η κατεστραμμένη οικονομία της κυπριακής δημοκρατίας στην επιδοτούμενη από την Τουρκία οικονομία των κατεχόμενων και κυρίως στις τούρκικες τράπεζες. Το νησί έτσι θα αλλάξει χέρια, χωρίς καν να χρειαστεί ένα νέο σχέδιο Ανάν, ή κάτι παρόμοιο που ίσως να προκαλέσει την πατριωτική έγερση των Κυπρίων.

Η οικονομική δυσπραγία είναι πολύ καλύτερος τρόπος για να επιβάλλουν οι νέοι καταχτητές τις βλέψεις τους. Όταν ο Κύπριος δεν θα έχει εισόδημα και δουλειά, θα είναι πιο εύκολο να αποδεχθεί τα τετελεσμένα. Έτσι σκέφτονται οι αποικιοκράτες.

Το προετοιμαζόμενο Κοινό Ανακοινωθέν ισοδυναμεί με πράξη εσχάτης προδοσίας χειρότερης από την υποστήριξη του σχεδίου Ανάν. Ο Αναστασιάδης, σεσημασμένος εθνοπροδότης από την εποχή που είχε πάρει εργολαβία την υποστήριξη του σχεδίου Ανάν, έρχεται τώρα να ολοκληρώσει την αποστολή του. Αφού πρώτα κατάστρεψε ολοσχερώς την οικονομία του νησιού, προκειμένου οι Κύπριοι να αισθανθούν ανήμποροι να αντισταθούν.

Μαζί αυτή την φορά με την ηγεσία του ΑΚΕΛ που ευθυγραμμίζεται φοβούμενη την ποινική δίωξη της κλίκας Χριστόφια για τις ατασθαλίες και την διαφθορά στην οποία επιδόθηκαν κατά την διακυβέρνηση του κομμουνιστή προέδρου. Για άλλη μια φορά ο κομματικός πατριωτισμός αποδεικνύεται το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων και μάλιστα των προδοτών.

Οι Κύπριοι αδελφοί οφείλουν να έχουν ξεκάθαρο ότι χωρίς να ξεμπερδέψουν με τους κομματικούς μηχανισμούς της δεξιάς και της αριστερής προδοσίας, χωρίς να φύγουν το ταχύτερο δυνατό από το ευρώ και την ΕΕ δεν πρόκειται να γλυτώσουν τα πολύ χειρότερα. Δεν πρόκειται να γλυτώσουν το νησί τους.

Κύπρος μία, ενιαία, δημοκρατική, ανεξάρτητη, κυρίαρχη με έναν λαό και μια ιθαγένεια, δίχως να στοιχειώνεται από το σαράκι του διαμελισμού διαμέσου της διζωνικής-δικοινοτικής ομοσπονδίας, που έχει εισάγει στο κυπριακό πρόβλημα από την δεκαετία του ’50 η αποικιοκρατία, μπορεί να υπάρξει μόνο αν έχει σαν αφετηρία την έξοδο από το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Εδώ και τώρα. Πριν είναι πολύ αργά για όλους του Κυπρίους. 

300 τόνοι χρυσού μεταφέρονται από τη Νέα Υόρκη στη Γερμανία!

Ότι η Γερμανία μαζεύει όλο τα αποθέματα χρυσού, που της ανήκουν, από διάφορες τράπεζες του κόσμου πίσω στα γερμανικά θησαυροφυλάκια είναι γνωστό εδώ και καιρό.

Μάλιστα, αυτή η επιχείρηση επαναπατρισμού του γερμανικού χρυσού έχει τροφοδοτήσει διάφορα ρεπορτάζ που κινούνται στα όρια της συνωμοσίας, όπως και άλλα που λένε ότι οι Γερμανοί δεν περιορίζονται μόνο στο να μαζεύουν το δικό τους χρυσό, αλλά και των λαών του ευρωπαϊκού νότου, όπως συνέβη και στη χώρα μας με τα «σαράφικα» που άνοιξαν σε όλες τις γειτονιές, ενώ κάποιες ποσότητες χρυσού πιάστηκαν στο αεροδρόμιο με προορισμό τη Γερμανία.

Ωστόσο, πέρα από τις διάφορες θεωρίες, συνωμοσίας ή πραγματικές, έχουμε ενημέρωση για το τι συμβαίνει με το χρυσό της ίδιας της Γερμανίας που βρίσκεται στην Αμερική και σιγά – σιγά επιστρέφει πίσω.

Όπως μαθαίνουμε, λοιπόν, οι 300 τόνοι χρυσού που η Γερμανία επαναπατρίζει από ένα θησαυροφυλάκιο της Νέας Υόρκης, μεταφέρονται λίγα-λίγα και η μεταφορά τους δεν θα ολοκληρωθεί πριν από το 2020, ανακοίνωσε σήμερα η Γερμανική Κεντρική Τράπεζα.

Στη Γερμανία διατυπώνονται τακτικά ερωτήματα σχετικά με το γιατί το 45% των βάρους 3.391 τόνων ράβδων χρυσού της χώρας είναι αποθηκευμένο βαθιά στα υπόγεια της Φέντεραλ Ριζέρβ, της ομοσπονδιακής κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ στο Μανχάταν της Νέας Υόρκης.

Η αρχική αιτία ήταν ότι η Δυτική Γερμανία είχε αποκτήσει το χρυσό αυτό μέσω εμπορικών πλεονασμάτων στη δεκαετία του 1950 και του 1960 και ουδέποτε τον μετέφερε εκτός ΗΠΑ ώστε να είναι σίγουρη ότι δεν θα τον έχανε σε περίπτωση που η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στη Γερμανία.

Η Γερμανική Κεντρική Τράπεζα, η Μπούντεσμπανκ, απάντησε σήμερα σε ένα δημοσίευμα της εφημερίδας «Χάντελσμπλατ» που έκανε λόγο για μυστηριώδεις καθυστερήσεις στο πρόγραμμα επαναπατρισμού του γερμανικού χρυσού.

Η εφημερίδα επικαλέσθηκε ένα συντηρητικό πολιτικό, τον Πέτερ Γκαουβάιλερ, ο οποίος έχει θέσει επανειλημμένα το θέμα και εξέφρασε αμφιβολίες ότι ο χρυσός είναι άμεσα διαθέσιμος στη Νέα Υόρκη, όπως διαβεβαιώνεται.

Εκπρόσωπος της κεντρικής τράπεζας στη Φραγκφούρτη δήλωσε πως αυτό δεν είναι αλήθεια και πως ο επαναπατρισμός του χρυσού σε μικρές ποσότητες έχει προτιμηθεί για λόγους ασφαλείας.

Η εκπρόσωπος απέρριψε επίσης κατηγορίες ότι η Γερμανία δεν παρακολουθεί αρκετά στενά το χρυσό που βρίσκεται στη Νέα Υόρκη.

«Δεν έχουμε καμιά αμφιβολία για την αξιοπιστία των εταίρων μας», δήλωσε.

Η τράπεζα ανακοίνωσε ότι 5 τόνοι χρυσού επαναπατρίσθηκαν πέρυσι από τη Νέα Υόρκη, μαζί με 32 τόνους που επαναπατρίσθηκαν από το Παρίσι, και ότι το πρόγραμμα συνεχίζεται.

Η «Χάντελσμπλατ» επισημαίνει πως οι ασφαλιστικές εταιρείες καλύπτουν μόνο αεροπορικές αποστολές φορτίων χρυσού και όχι αποστολές με πλοία, ενώ δεν ασφαλίζουν αποστολές φορτίων άνω του ενός τόνου τη φορά.

Η Γερμανία έχει στόχο να παραμείνει μόνο το 37% του χρυσού της στη Φέντεραλ Ριζέρβ στη Νέα Υόρκη, όπου το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου αποθηκεύει το χρυσό του.

Η πτώση της τιμής του χρυσού μείωσε πέρυσι το Δεκέμβριο την αξία των συνολικών αποθεμάτων χρυσού της Μπούντεσμπανκ κατά 31%, στα 94,9 δισεκατομμύρια ευρώ.

Πηγή: tribune.gr

Ομιλία Δ. Καζάκη στον Βύρωνα: "Πώς θα περάσουμε σε εθνικό νόμισμα" 5/2/2014

Λαφάζανης «αδειάζει» Σταθάκη και Μηλιό για το χρέος

Αυθαίρετη η εκτίμηση για 5% του επαχθούς χρέους - Ατελέσφορη η δέσμευση για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς - Ατυχής η αναφορά σε σχέδια Μάρσαλ.  

Σε ευθεία αποδοκιμασία των πρόσφατων δηλώσεων των οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ, Γιώργου Σταθάκη και Γιάννη Μηλιού προχώρησε ο επικεφαλής του Αριστερού Ρεύματος, Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Εποχή» ο κ. Λαφαζάνης κάνει λόγο για «αυθαίρετες εκτιμήσεις ότι το απεχθές χρέος είναι, τάχα, μόλις 5%», όπως υποστήριξε ο Γιώργος Σταθάκης, και «ατελέσφορες και βαθιά λαθεμένες δεσμεύσεις για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς» όπως είχε αναφέρει πρόσφατα ο Γιάννης Μηλιός πρσθέτοντας ότι είναι τουλάχιστον ατυχείς οι αναφορές σε σχέδια Μάρσαλ.

«Η προσωπική μου θέση είναι η συνολική διαγραφή του χρέους. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ για άνευ όρων διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, αν χρειαστεί και μονομερώς, είναι το ελάχιστο που μπορεί να γίνει» προσθέτει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο κ. Λαφαζάνης στη συνέντευξη του απαντά και στα σενάρια περί συγκυβέρνησης ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι αυτά «αποτελούν μια μεγάλη παγίδα για την Αριστερά» εκτιμώντας ότι «ενδεχομένως τέτοια άθλια σενάρια να ενισχυθούν αν φύγει από τη μέση το δίδυμο Σαμαρά και Βενιζέλου». «Για τη χώρα και για μια προοδευτική διέξοδο από την κρίση δεν υπάρχουν απαντήσεις που θα συμπεριλαμβάνουν την Κεντροαριστερά ή την Κεντροδεξιά. Η λύση για τον τόπο είναι μια και ξεκάθαρη: μια κυβέρνηση της Αριστεράς που θα εφαρμόσει με συνέπεια μια ριζοσπαστική προοδευτική πολιτική» συμπλήρωνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Χαρακτηρίζει, ακόμα ως «ένα από τα πιο εχθρικά υποστηλώματα για μια αριστερή προοδευτική πολιτική στη χώρα» κιινήσεις όπως η «Ελιά» προσθέτοντας ότι «το καλό είναι ότι πρόσωπα και καταστάσεις σ’ αυτό το χώρο έχουν καταστεί τόσο αναξιόπιστα έως μισητά στο λαό, ώστε δεν έχουν καμιά προοπτική αυτή την περίοδο».

Πηγή: Πρώτο Θέμα

Μεσαίωνας ή Αποικία;

Άλλο ένα τραγικό σημάδι που δείχνει πως το Εθνικό Δίκαιο στις χώρες της Ευρωπαικής Ένωσης καταργείται.  Άλλη μια απίστευτη οδηγία της ΕΕ που έχει έρθει ως νομοσχέδιο σ'αυτή τη Βουλή των μαριονετών που έχουμε, για να γίνει υποχρεωτικός νόμος του κράτους μας.

Σύμφωνα με νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, θα απαγορεύεται η λήψη εγγράφων από την δικογραφία για τον κατηγορούμενο αν κριθεί ότι υπάρχει κίνδυνος για το "δημόσιο συμφέρον" (;;;)
 
Θα απαγορεύεται δηλαδή ο κατηγορούμενος να έχει γνώση της δικογραφίας, των κατηγοριών για τις οποίες κατηγορείται!

Το θέμα το βρήκαμε εδώ:

Σύμφωνα με το άρθρο 12 του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την ενσωμάτωση των Οδηγιών 2010/64/ΕΕ και 2012/13/ΕΕ στην ελληνική έννομη τάξη, o κατηγορούμενος δεν θα μπορεί πλέον να λάβει έγγραφα από την δικογραφία αν κριθεί ότι κινδυνεύει το “δημόσιο συμφέρον”. Για πρώτη φορά στο δικανικό μας σύστημα εισάγεται τέτοια ρύθμιση. Το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό.

Σύμφωνα με το άρθρο 12 του νομοσχεδίου γίνεται προσθήκη παραγράφων στο άρθρο 101 του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας οι οποίοι θα προβλέπουν ότι, εφόσον δεν θίγεται το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη, οι αρμόδιες αρχές θα μπορούν να μην επιτρέπουν στον ύποπτο ή τον κατηγορούμενο την πρόσβαση σε τμήμα του υλικού της δικογραφίας, εάν κρίνουν ότι αυτό απαιτείται «για την προστασία σημαντικού δημόσιου συμφέροντος, όπως στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η πρόσβαση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη διεξαγωγή έρευνας ή να βλάψει σοβαρώς την εθνική ασφάλεια».

Με την πρόσβαση στα έγγραφα της δικογραφίας  τίθεται φραγμός στην διαδεδομένη πρακτική, κατά την οποία ο κατηγορούμενος καλείται να απολογηθεί χωρίς να έχει υπόψη του διατυπωμένο κατηγορητήριο, πράγμα που είναι αντίθετο τόσο στις διατάξεις τις ποινικής δικονομίας μας όσο και στην ΕΣΔΑ.

Παρακάτω το νομοσχέδιο που πρόκειται να ψηφισθεί και η επίμαχη Ευρωπαϊκή Οδηγία

8330857

ΟΔΗΓΙΑ 2012-13-ΕΕ

Δείτε εδώ περισσότερα για το σχέδιο νόμου